พิษรักสามีตีทะเบียน

“จำไว้นะตาชัช หนูนิดเธอไม่เหลือใครแล้ว ห้ามทิ้งน้องเด็ดขาด อย่าทำให้ปู่ต้องนอนตายตาไม่หลับ”

คนพูดจริงจังกับทุกถ้อยคำ วิภามีบุญคุณกับเขามาก เธอดูแลภรรยาให้เขาจนนาทีสุดท้าย

แม่ของหนูนิดไม่เคยแสดงท่าทางรังเกียจกับการเช็ดอุจจาระ ปัสสาวะ ของภรรยาเขาแม้แต่นิดเดียว เธอปรนนิบัติด้วยหัวใจ จนวันสุดท้ายของภรรยาเขา

“คุณปู่อย่าพูดแบบนั้นสิครับ ผมฟังแล้วใจคอไม่ดีเลย”

“คนเราเกิดมาต้องตายทั้งนั้น หรือแกจะไม่ตายเหรอตาชัช ปู่เริ่มไม่สบายใจแล้ว เป็นห่วงหนูนิดมัน”

“หนูนิดเป็นอย่างไรบ้างลูก”

ด้วยความเป็นห่วง คุณปู่จึงขอไปดูให้เห็นกับตาว่าหลานสาวไม่ได้เป็นอะไรมาก

“คุณปู่คะ ไม่เห็นต้องลำบากมาหาหนูนิดถึงนี่เลย ให้พี่ส้มมาตามก็ได้ค่ะ”

หญิงสาวสะดุ้งสุดตัว เมื่อได้ยินเสียงคุณปู่ ถามถึงอาการของเธออยู่ข้างๆ

“ตัวยังร้อนอยู่เลย ส้มเอายามา” มือเหี่ยวเพราะความชราทาบลงไปบนหน้าผากของคนป่วย

“คุณปู่ไปพักเถอะครับ เดี๋ยวผมดูน้องเอง เดี๋ยวถ้าเย็นนี้ไข้ยังไม่ลด ผมจะพาไปหาหมอ คุณปู่ไปพักผ่อนก่อนเถอะครับ”

ชัชนนท์เห็นหน้าที่ซีดเซียว ของคนที่เขาปล่อยให้เปียกฝนกลับบ้าน ยิ่งทำให้เขารู้สึกผิด

ชายหนุ่มไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ว่าตอนที่เขาเห็น หนูนิดตัวเปียกปอน ที่หน้าร้านอาหาร ทำไมเขาจึงตัดสินใจทำเป็นไม่เห็น

“หนูนิดพี่ขอโทษนะ”

เมื่ออยู่กันแค่สองคน อาจารย์ชัช จึงกล้าเอ่ยปากขอโทษน้องสาว

“พี่ชัชไม่ต้องค่ะ เดี๋ยวหนูนิดทำเอง”

หญิงสาวทำท่าตกใจ เมื่อชายหนุ่มเอาผ้าชุบน้ำเย็นมาเช็ดตัวให้เธอ

“ป่วยก็นอนเลย กินยาแล้วเช็ดตัว แล้วจะได้นอนต่อ เดี๋ยวพี่ทำข้าวต้มให้กิน”

เมื่อไม่รู้จะดื้ออย่างไร หนูนิดจึงเลือกที่จะหลับตา แล้วปล่อยให้ชายหนุ่มเช็ดตัวให้เธอต่อไป ด้วยไข้ที่ขึ้นสูง ไม่นานหนูนิดก็หลับไป

เช้าวันนี้เป็นวันธรรมดาที่หนูนิดต้องไปโรงเรียน แต่หญิงสาวยังรู้สึกไม่สบายจึงลาหยุดอีกวัน

“แล้วตื่นมากินข้าวต้มที่พี่ทำเอาไว้ให้ด้วยล่ะ” ชัชนนท์ต้มเข้าต้มเตรียมเอาไว้ให้คนป่วย

“พี่ส้มเช็ดตัวบ่อยๆนะครับ ไข้จะได้ลดไวๆ ”

เมื่อสั่งคนป่วยเสร็จ อาจารย์ชัชก็หันมาสั่งพี่เลี้ยงต่อ ด้วยความกังวล เพราะตัวเองไม่สามารถอยู่ดูแลได้

“ชัชคะ วันนี้เจียวไม่ได้ขึ้นเวร ช่วงกลางวันไปหาอะไรกินกันนะคะ”

หมอเจียวโทรศัพท์มานัดอาจารย์ชัชนนท์เอง มีเหรอที่ชายหนุ่มจะปฏิเสธ

“เดี๋ยวผมไปรับที่คอนโด อีกสิบห้านาทีเจอกันครับ”

คอนโดมิเนียมของแพทย์หญิงปัญจรีย์อยู่ไม่ไกลจากมหาวิทยาลัยเท่าไหร่ ชัชนนท์จึงใช้เวลาไม่นานในการรีบขับรถไปตามนัด

“วันนี้ผมดีใจมาก ที่เจียวว่างมาเจอผม คิดถึงจะแย่”

ชายหนุ่มพูดเหมือนไม่ได้เจอหมอเจียวมาหลายวัน ทั้งที่ความจริงเขาเพิ่งไม่เจอเธอมาแค่วันเดียว

“ชัชก็พูดเกินไป เจียวเขินหมดแล้ว”

คุณหมอหน้าแดง เมื่อเจอสายตาและคำพูดของเพื่อนชาย ที่พูดเหมือนเขากำลังคิดกับเธอเกินเพื่อน

“เจียว จะว่าอะไรไหม ถ้าผมจะขอเปลี่ยนจากเป็นเพื่อนกัน มาเป็นแฟนแทน”