ลุงเสือ

นรินดานั่งดูทีวีอยู่คนเดียวเงียบๆ เธอคิดว่าคืนนี้จะค้างที่บ้านของเขา นอนที่โซฟาตัวนี้ก็ไม่เป็นไร ความเงียบเหงาและความหว้าเหว่ทำให้เธอไม่มีที่ไป

จู่ๆ ก็รู้สึกเหงาอย่างไม่ทราบสาเหตุ คิดถึงบิดามารดาจับใจ ยามนี้หากได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตา เธอคงได้นั่งดูทีวีกับพวกท่าน

หญิงสาวตบๆ โซฟาไปมาก่อนจะทิ้งตัวลงนอนหลังจากปิดทีวี นอนบ้านของพยัคฆ์ อย่างน้อยก็รู้สึกว่าไม่ได้อยู่คนเดียว

พยัคฆ์เดินออกมาเข้าห้องน้ำ พอเสร็จกิจกำลังจะเข้าห้องนอนเขาก็ชะงักฝีเท้าเมื่อเห็นเงาของเด็กสาวข้างบ้านยังนอนอยู่หน้าทีวี

ชายหนุ่มสบถในใจก่อนจะเดินเข้าไปตรงโซฟา เขาทำท่าจะปลุกเธอขึ้นมาดุด่าว่าทำไมไม่กลับไปนอนบ้าน แต่เห็นร่างที่นอนขดตัวหนาวเหน็บอยู่ตรงหน้าทำให้เขาพูดไม่ออก

ร่างเล็กนอนขดตัวเหมือนเด็กตัวน้อยๆ ใบหน้าเนียนใสอ่อนเยาว์กว่าอายุจริงเข้าไปอีกเมื่อเธอนอนหลับเช่นนี้

นรินดาแทบจะกรีดร้องเมื่อร่างเล็กลอยหวือขึ้นจากโซฟา เธอผวากอดคอหนาเอาไว้ ใบหน้าเหลอหลาเมื่อโดนอุ้มขึ้นกลางอากาศ

“ลุงเสือ”

เธอหลุดอุทานออกมาเมื่อเห็นใบหน้าของเขาชัดเจน

“มานอนทำอะไรตรงนี้”

“ขอโทษค่ะ แต่ที่บ้านไม่มีใคร หนูเหงาขอนอนบ้านลุงเสือได้ไหมคะ”

เขาไม่ตอบว่าอะไรแต่อุ้มเธอพาเข้าไปในห้องนอน คราวนี้คนที่ตกใจอยู่แล้วยิ่งตกใจเข้าไปใหญ่

แผ่นหลังของนรินดาเบียดกับพื้นเตียงทำให้เธอสะดุ้งสุดตัว ทำท่าจะผวาลุกขึ้นจากที่นอนเขาก็กดเอาไว้

“นอนบนโซฟาไม่ปวดหลังหรือไง”

“เอ่อ...”

เธออึกอักหน้าแดงเมื่อร่างสูงเบียดขึ้นมานอนข้างๆ รีบขยับไปอีกด้านจนแทบตกเตียงเขาก็ดึงกลับมาก่อนทำเสียงดุ

“จะตกเตียงแล้วเห็นไหม”

“หนูดาเกรงใจลุงเสือค่ะ”

“นี่ขนาดเกรงใจนะ”

เขาทำเสียงดุ เธอเลยไม่กล้าพูดอะไรอีก

“นอนเถอะ ดึกแล้ว”

เขาพูดก่อนจะห่มผ้าให้เธอจนถึงอกและพลิกตัวนอนตะแคงไปอีกด้าน

นรินดานอนตัวแข็งอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะผ่อนคลายเมื่อเห็นเขานอนหลับไปแล้ว

เธอนอนไม่หลับเอาเสียเลย รู้สึกใจเต้นแรง กลิ่นกายชายหอมกรุ่นทำเอาท้องไส้ปั่นป่วน

หญิงสาวรู้ตัวดีว่าไม่เคยมีความรู้สึกเช่นนี้กับชายคนใดมาก่อน เกิดมาก็ไม่เคยมีแฟน ไม่เคยคบหากับผู้ชายคนไหน เอาแต่ตั้งใจเรียน พอมีความรู้สึกกับพยัคฆ์มันเลยรุนแรงจนเธอมิอาจหักห้าม

นรินดาค่อยๆ ตะแคงหน้ามาหาคนที่นอนหันหลังให้เธออยู่ หญิงสาวค่อยๆ ชะโงกหน้าไปมอง

ใบหน้าคมเข้มที่นอนตะแคงอยู่ผ่อนคลายไม่น้อย เขาดูอ่อนกว่าวัยขึ้นไปอีก

เธอค่อยๆ ไล้นิ้วเบาๆ ไปตามโครงหน้าหล่อเหลา

“อุ๊ย!”

นรินดาอุทานเมื่อโดนตะครุบนิ้ว เธอดึงมือหนีแต่เขารวบเอาไว้แน่น ก่อนจะขึ้นคร่อมทับ เธอตาโตดันอกกว้างของเขาออกห่าง

“จะทำอะไร”

“ปะ... เปล่าค่ะ”

“นึกว่าจะลักหลับ”

“เปล่านะคะ” เธอรีบปฏิเสธ ใบหน้าเหลอหลา

ดูเหมือนเขาจะไม่เชื่อ พยัคฆ์มองเธอนิ่งเหมือนจะค้นคว้าความจริงในจิตใจของเด็กสาว

“ไม่อยากลองเหรอ”

เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกว่าหัวใจเต้นแรงแทบทะลุออกนอกอก เพียงเสี้ยววินาทีที่เธอพยักหน้า เขาก็จับมือของเธอสอดเข้ามาในเสื้อยืดสีขาวที่สวมใส่อยู่

นรินดาหายใจสะท้านเมื่อสัมผัสกับผิวเนื้อเรียบตึงของวัยหนุ่ม เขาจัดการดึงเสื้อยืดสีขาวออกทางศีรษะ ภายใต้แสงสลัวนั้นเธอมองเห็นกล้ามเนื้อแข็งแรงของเขากำลังตื่นตัวอยู่ภายใต้ฝ่ามือน้อยๆ ของเธอ

พยัคฆ์ปลดกางเกงเลย์ออกจากตัว นรินดาตาโตเมื่อเห็นท่อนลำใหญ่โตอยู่ในกางเกงบ็อกเซอร์สีเข้ม เขาจับมือเธอไปดึงกางเกงตัวนั้นออก ก่อนที่ความเป็นชายจะปรากฏต่อสายตา

เธอรู้สึกถึงความวาบหวาม หัวใจเต้นแรงกระชั้นถี่เมื่อเห็นแก่นกายของบุรุษเพศเป็นครั้งแรก

นรินดาหัวใจเต้นกระหน่ำเมื่อเขาจับมือเธอไปสัมผัสกับแก่นความเป็นชาย มันดีดเด้งเต้นเร่าอยู่ในอุ้งมือของเธอ

ขนสีเข้มจากสะดือเชื่อมต่อลงมายังท่อนลำอวบใหญ่สีจัด เธอกลืนน้ำลายลงคอด้วยความสะท้านเมื่อรู้สึกถึงความแห้งผากของลำคอ

“รูดสิ”

เขาพูดเสียงแหบพร่า เธอก็ทำตามอย่างว่าง่าย

“สองนิ้วพอ”

เขากำกับเมื่อเธอรูดไปทั้งมือ เขาก็จัดการให้เธอทำให้ถูกต้อง

“อ๊า...”

เขาเงยหน้าขึ้นครางขณะที่คุกเข่าอยู่ตรงหน้าของเธอ นรินดาไม่เคยเห็นมุมนี้ของพยัคฆ์มาก่อน เธอหน้าแดงซ่านลามไปถึงใบหูยามเมื่อเห็นใบหน้ากระด้างของเขากระตุก

“ดูดสิ”

เขาบอกอะไรเธอก็ทำตามอย่างว่าง่าย

“เหมือนดูดไอติมน่ะ”

เขากำกับเธอก็ทำตาม เลียไปอย่างถ้วนทั่ว รสชาติของเขาแปลกประหลาดล้ำลึก ก่อนที่เธอจะดูด

“อ๊า...”

เสียงแหบห้าวคำรามลั่นยามเมื่อปากของเธอสวมครอบดูดท่อนลำของเขาจนแก้มตอบ

ยิ่งเขาร้องครางเธอยิ่งดูด มือหนาสอดแทรกจิกเข้ามาในผมนุ่มสลวย เสียงหอบรุนแรงของเขาทำเอาเธอตื่นเต้นหนักเข้าไปอีก

คนไม่เคยถูกกดลงบนเตียงนอนกว้าง ใบหน้าของเขาดูดุดันกระด้างอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน แต่มันก็เต็มไปด้วยความปรารถนาอันร้อนแรง

“ถอดออก”

น้ำเสียงของเขายังดุดันอยู่เช่นเดิม มือของเธอสั่นยามเมื่อปลดเสื้อผ้าออกจากตัว เขาถอยห่างมองอย่างปรารถนา เธอกอดตัวเองด้วยความเขินอายยามเมื่อเขาลูบไล้ไปทั่วสรรพางค์กาย

พยัคฆ์จับร่างของเธอพิงไปกับพนักหัวเตียง ก่อนจะจับเธอแยกออกจากกันเป็นท่านั่งชันเข่า

“อ๊า... ลุงเสือ”

เธอร้องเสียงหลงเมื่อเขาก้มงุดลงไปลามเลียกลีบกายสาว

“ละ... ลุงเสือ”

เสียงของนรินดาสะท้านเมื่อเขาซุกหน้าเข้ามาอย่างหนักหน่วง จมูกโด่งเป็นสันของเขาเสียดสีอยู่กับติ่งสวาท เธอก้มมองอ้าปากค้างกับภาพที่เห็น เท้าเล็กๆ จิกไปกับพื้นเตียงด้วยความเสียวซ่าน

มือใหญ่แข็งกร้าวรวบขาของเธอเอาไว้จับถ่างออกจนกว้างมากกว่าเดิม

รินรดาจิกมือกับผมของเขาด้วยความเสียว อ้าปากหอบหายใจอย่างรุนแรงเมื่อความเสียวซ่านเข้าจู่โจมอย่างหนัก

เธอแหงนใบหน้าขึ้นร้องครางก่อนที่ร่างกายท่อนล่างจะเกร็งกระตุกอย่างรุนแรง

หยาดน้ำหวานไหลซึมออกมาจากซอกทางรัก พยัคฆ์ก้มลงซดดูดจนเหือดแห้ง ก่อนจะตวัดลิ้นเลีย

เธอหอบหายใจหน้าแดงก่ำ มองเขาอย่างงุนงง

“นอนหงายสิ”

เขาบอกให้นอนหงายแต่เธอโดนเขาจับให้นอนหงายเสียเอง เป็นครั้งแรกที่รินรดากำลังมึนงงและสับสนในใจ

พยัคฆ์ประคองศีรษะของเธอให้ผงกขึ้นมา คนที่กำลังงุนงงมองท่อนลำใหญ่โตที่เขาใช้มืออีกข้างรูดเบาๆ แล้วเสียดสีมากับร่องฉ่ำเยิ้ม

“อื้อ...” เธอเสียวซ่านจนต้องกัดปาก

เขามองสบตาก่อนจะค่อยๆ กดกายลงไปหา คราแรกเธอใจกล้าหยัดกายเสียดสีกับความแข็งแกร่งนั้น แต่พอเขากดเข้ามานี่สิ เธอถึงกับถอยหนี พาสะโพกกระถดไปทางด้านหลัง

เขารวบสะโพกผายของเธอเอาไว้บดจูบอย่างร้อนแรงแล้วสอดแทรกร่างเข้าไปไม่หยุดหย่อน

นรินดาจิกมือกับแขนแกร่งพยายามพาตัวเองหนีแต่ไม่สำเร็จ เขายิ่งกดคลึงเข้าหาบดจูบเธอรุนแรงขึ้น

เป็นครั้งแรกที่เธอทั้งตื่นเต้นทั้งหวาดกลัว ไม่มีคำปลอบโยนยามเมื่อเขาเคลื่อนกายเข้าไปมาจนถึงครึ่งทาง เธอพาริมฝีปากหนี เขาก็บีบปลายคางตามมาบดจูบอย่างเอาแต่ใจ

“รู้ไหมว่าเรื่องบนเตียงฉันเอาแต่ใจแค่ไหน”

เขากระซิบบอกเสียงดุดัน นรินดาถอนสะอื้นด้วยความเจ็บ แต่เขาไม่ได้คิดจะปล่อย ยังคืบคลานเข้าหลอมรวมเป็นหนึ่ง

“อ่ะ”

เธอร้องเสียงหลงเมื่อกายชายแทรกลึกจนเชื่อมกับเธอแทบเป็นเนื้อเดียวกัน เขาประคองใบหน้าของเธอให้ก้มมองความเป็นชายที่สอดเสียบเข้ามาในร่อง

เลือดสีแดงสดไหลซึมออกมา นรินดาหลับตาด้วยความกลัว เขาจุมพิตที่เปลือกตาจับขาเธอถ่างออกจนกว้างมากกว่าเดิมก่อนจะเริ่มขยับ