เล่ห์สวาท สามีโดยพฤตินัย

“เอ่อ... ไม่ใช่อย่างนั้นหรอกค่ะ นิลแค่... รู้สึกแปลกๆ ที่ต้องไปพบผู้ชายในโรงแรมน่ะค่ะ” หล่อนฝืนใจหัวเราะออกมา

“แหม เธอก็ทำงานอยู่ในโรงแรมไม่ใช่เหรอ จะไปกลัวอะไรในโรงแรม แถมห้องที่ให้ไปพบก็ในโรงแรมที่เราทำงานกันนั่นแหละ มันถิ่นของเรา ไม่ต้องรู้สึกแปลกๆ หรือกลัวหรอกน่า”

“ค่ะ”

“งั้นพี่ฝากด้วยนะ”

หล่อนไม่มีทางเลือก แม้จะอดรู้สึกหวั่นในอกลึกๆ ก็ตาม

“ค่ะพี่จา นิลจะจัดการให้เรียบร้อยค่ะ”

“ขอบใจจ๊ะ”

จารุมาศเดินเข้ามาสวมกอดหล่อน ทำเอาหล่อนแปลกใจไม่น้อย เพราะจารุมาศไม่เคยทำแบบนี้มาก่อนเลย

“พี่ทำไปเพราะจำเป็นนะปลานิล”

“พี่จาหมายถึงอะไรคะ”

จารุมาศดันหล่อนออกห่าง ก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นปกติ

“พี่หมายถึง พี่จำเป็นต้องกลับเมืองไทยน่ะจ้ะ ก็เลยต้องลำบากปลานิลเลย”

“ไม่เป็นไรค่ะ นิลยินดีช่วยพี่จาค่ะ เรื่องแค่นี้เอง ไม่เหนือบ่ากว่าแรงหรอกค่ะ”

“ยังไงก็ขอบใจมาก”

หล่อนระบายยิ้มให้กับจารุมาศอีกครั้ง

“ฝากเยี่ยมป้าแกแทนนิลด้วยนะคะ ถ้านิลมีโอกาสได้กลับเมืองไทยเมื่อไหร่ นิลจะแวะไปหาที่บ้านค่ะ”

“โอเค เดี๋ยวพี่บอกแม่ให้ เธอก็ไปทำงานเถอะ เดี๋ยวสายนะ”

นิลนารายกข้อมือขึ้นมองนาฬิกา ก่อนจะอุทานตกใจ

“งั้นนิลไปก่อนนะคะ”

“จ้ะ เดินทางปลอดภัย”

“พี่จาก็เดินทางปลอดภัยนะคะ นิลไปล่ะค่ะ”

นิลนารารีบวิ่งลงบันไดอาคารที่พักราคาถูกที่เช่าอยู่ร่วมกันกับจารุมาศไปอย่างรวดเร็ว

“พี่ไม่มีทางเลือก พี่ขอโทษนะปลานิล”

สีหน้าของจารุมาศเต็มไปด้วยความหม่นหมองอย่างเห็นได้ชัด ก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาต่อสายหาใครบางคน

“เรียบร้อยแล้วค่ะ เย็นนี้ที่ห้องเดิม คุณอย่าลืมโอนเงินให้จาเดี๋ยวนี้ด้วยนะคะ”

เมื่อคู่สนทนาตอบรับ หล่อนจึงกดตัดสาย และเดินคอตกกลับเข้าไปในห้องพัก เพื่อเก็บเสื้อผ้าลงกระเป๋าเดินทางกลับเมืองไทย

ชาร์ล เดอริสโซ่ หนุ่มฝรั่งเศสหน้าตาหล่อเหลากดเทเลคอมเรียกให้เลขาหน้าห้องเข้ามาหา หลังจากเคลียร์งานกองพะเนินบนโต๊ะจนเสร็จ

“เอาแฟ้มพวกนี้ไปได้แล้ว”

“ค่ะ ท่านประธาน”

“อ้อ แล้วเรียกคุณเดวิดเข้ามาพบผมด้วยนะ เดี๋ยวนี้เลย”

“ค่ะ ท่านประธาน”

เลขาสาวสวยหน้าตาดีก้มหน้ารับคำสั่ง ก่อนจะรีบหอบแฟ้มและเดินออกไป แค่อึดใจเดียวคนที่เขาต้องการพบก็เดินเข้ามา

“ท่านประธานมีอะไรให้ผมรับใช้หรือครับ”

เดวิดคือคนสนิทของเขา ทำหน้าที่ดูแลเรื่องการคัดสรรผู้หญิงที่จะมาขึ้นเตียงกับเขา ผู้หญิงที่สะอาดผ่านการตรวจโรคติดต่อทางเพศสัมพันธ์ และสุดท้ายก็คือต้องถูกสเป็คของเขาด้วย

“ผู้หญิงไทยที่นัดไว้คืนนี้น่ะ ตรวจเช็คละเอียดแล้วใช่ไหม”

“หมอเกรกสันตรวจอย่างละเอียดแล้วครับ เธอไม่มีโรคติดต่อใดๆ ครับ”

“ดีมาก งั้นพาไปที่ห้องเดิมก็แล้วกัน ฉันจะขึ้นไปประมาณหนึ่งทุ่ม”

“ครับท่านประธาน”

“ไม่มีอะไรแล้ว ออกไปได้”

“ครับ”

เดวิดตอบรับคำสั่ง และค่อยๆ หมุนตัวเดินออกไปจากห้องทำงานโอ่อ่าของเจ้านายหนุ่มหล่อ

ประตูปิดสนิทลง พร้อมๆ กับร่างทรงพลังในชุดสูทสีน้ำตาลพอดีตัวเอนพิงกับพนักเก้าอี้หนังสีดำ ดวงตาคมกริบสีฟ้ากระจ่างมองจ้องออกไปข้างหน้า

ไม่รู้ว่าตัวเองนึกสนุกอะไรขึ้นมาถึงได้อยากลองนอนกับผู้หญิงเอเชีย ทั้งๆ ที่ส่วนตัวของเขาชอบผู้หญิงทางฝรั่งละตินอเมริกามากกว่า

ชายหนุ่มยิ้มหยันๆ ให้กับตัวเอง ก่อนที่จะหลับตาลง สมองผุดภาพใบหน้าของผู้หญิงคนหนึ่งขึ้นมา ผู้หญิงที่เขาเห็นหล่อนทำงานอยู่ที่นี่มาได้หลายเดือนแล้ว และเขาก็แอบมองหล่อนทุกครั้งที่สามารถทำได้

หล่อนมีผิวสีน้ำผึ้ง หน้าตาคมคาย ดวงตาของหล่อนยามมองมาที่เขานั้นช่างเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น ก่อนที่หล่อนจะเสหลบสายตา และเดินเลี่ยงไป

“เพราะเธอสินะ ฉันถึงอยากลองมีเซ็กซ์กับผู้หญิงไทย”

เขาระบายยิ้มอีกครั้ง ลืมตาขึ้น และตั้งหน้าตั้งตาทำงานอีกมากมายบนโต๊ะให้เสร็จ เพื่อที่ค่ำคืนนี้จะได้ระเริงสวาทกับผู้หญิงไทยคนหนึ่งที่เดวิดจัดหามาเตรียมให้บนเตียง

นิลนารายกนาฬิกาข้อมือขึ้นมองด้วยความร้อนใจ เมื่อเข็มนาฬิกาแสดงให้เห็นว่าหล่อนเลยเวลานัดหมายที่จารุมาศบอกเอาไว้มาสิบนาทีกว่าแล้ว

สองขาเรียวรีบก้าวเร็วๆ แต่ยังไม่ทันใจ จึงต้องออกวิ่ง และการวิ่งทำให้หล่อนไม่ทันระวัง ชนเข้ากับร่างสูงใหญ่ของใครบางคน

ร่างของใครบางคนที่แข็งปั๋งแน่นหนั่นไปทั้งตัว หล่อนกระเด็นออกมาจะเสียหลักหงายล้มคว่ำ แต่มือใหญ่ของคนที่หล่อนวิ่งเข้าไปปะทะตวัดคว้าเอาไว้ได้ทันเวลาเสียก่อน

ร่างบอบบางเซถลาเข้ามาในอ้อมแขนทรงพลังอย่างไม่อาจจะหลีกเลี่ยงได้ และมันก็ทำให้หล่อนตะลึงงัน ตัวแข็งชันจนไม่อาจจะขยับกายหนี เมื่อเงยหน้าขึ้นมองผ่านปลายคางที่มีสีเขียวจางๆ ของคนตรงหน้า ไปสบประสานสายตากับดวงตาคมกริบสีฟ้ากระจ่าง หัวใจของหล่อนก็เต้นโครมครามรุนแรง

“...”

เขาคือผู้ชายหล่อเหลาสูงส่ง และอยู่กันคนละชั้นกับหล่อน

หล่อนทำได้แค่แหงนหน้าขึ้นมองเขาจากที่ต่ำต้อยเท่านั้น แต่ตอนนี้หล่อนกำลังอยู่ในอ้อมแขนของเขา อยู่ในวงล้อมของไออุ่นที่น่าหลงใหล