มาเฟียร้ายท้วงรัก ซีรี่ย์ สี่หนุ่มมาเฟีย

เธอจ้องมองคาลอสแบบงงๆ เมื่อคาลอสมีทีท่าเปลี่ยนไปจากเดิม จนชาครียานึกแปลกใจ จนกระทั่งคาลอสเอ่ยถาม เธอจึงรู้ว่าคาลอสยังจำภาพตนเอง ตอนสวมแว่นตาหนาเตอะเอาไว้ เขาจำเธอไม่ได้นั่นเอง มาดามเรียซ่าพาชาครียาไปทำเลซิกสายตา เพื่อให้สายตากลับมาปกติเหมือนชาวบ้านทั่วไป เธอถอดแว่นตาหนาเตอะทิ้ง เปิดเผยนัยน์ตาหวานใสให้ทุกคนได้มองเห็น

“หืมม...ว่าไง” คาลอสยังถามย้ำ

“คะ...ชาช่าไม่เข้าใจคำถามค่ะ เลยยังตอบไม่ได้”

“ช่างเถอะ!!...ผมเองก็นึกเบื่อเหมือนกัน มีแต่คนน่าเบื่อ กับคำถามน่ารำคาญเลยหลบมานั่งคนเดียว”

“ค่ะ...” ชาครียารับคำ ก้มหน้าลงเพื่อหลบให้พ้นจากแววตาคมวาวที่จับจ้อง

“ชื่อชาช่าหรือ น่ารักดีนะ” คาลอสเอ่ยชม ไม่ว่าหญิงสาวตรงหน้า จะทำอะไรก็ถูกใจไปหมด “ผมคาลอสครับ เรียกว่าคาร์คก็ได้ ผมเป็นลูกชายเจ้าของบ้าน แต่ไม่ได้เป็นอะไรกับเพื่อนคุณ” ชายหนุ่มแนะนำตัว แต่ก็ไม่วายแควะไปถึงชาครียาด้วยความหมั่นไส้ไม่ได้

“ค่ะ...คุณคาร์ค” เสียงหวานเรียกชื่อเขา ดังขึ้นแผ่วๆ

คาลอสชวนชาครียาคุยเขาพูดเรื่องทั่วๆ ไปแบบไม่ถือตัว หล่อนเป็นผู้ฟังที่ดี และเป็นเพื่อนคุยที่ถูกใจ คาลอสนึกชื่นชมชาครียาเพิ่มขึ้นทุกครั้งๆ ที่เอ่ยปากถามออกไป ความรู้รอบตัวของหล่อนมีเยอะแยะมากมาย สามารถประยุกต์ใช้ได้ทุกสถานการณ์ จนคาลอสอึ้ง

“ขอตัวก่อนนะคะ ชาช่าหายมานานเดี๋ยวทุกคนเป็นห่วง” ชาครียาเอ่ยขอตัว เมื่อนั่งคุยกับคาลอสอยู่นาน

“น่าเสียดายจังเลยครับ ผมจะได้เจอกับคุณอีกเมื่อไรกันล่ะ” คาลอสพยายามรั้งไว้ เมื่อชาครียาเอ่ยขอตัว

“ชาช่ากลัวแต่ว่า ครั้งหน้าคุณคาร์คจะไม่อยากเจอชาช่าอีกนะซิคะ” ชาครียาอยากจะบอกความจริงกับเขา แต่เสียดายช่วงเวลาดีๆ ที่ได้พูดคุยกับคาลอสอย่างเป็นกันเอง ไม่มีแววตาเหยียดหยามปรากฏขึ้นในสายตาของเขา เมื่อเขามองกลับมา ผิดกับทุกครั้งที่พบหน้ากัน ดวงตาคมดุคู่นี้ไม่เคยมองชาครียาดีๆ เลยซักครั้งเดียว

“คนที่ไม่อยากเจอคุณก็คงจะมีแต่คนบ้า กับคนตาบอดนั่นแหละครับ” ชาครียาอยากหัวเราะกับมุขตลกของเขา แต่เธอขำไม่ออก หากได้พบกันครั้งและความจริงเปิดเผย เธอเสียดายแววตาแบบนี้ หากมันจะเปลี่ยนไป

“อิๆ...” เสียงหัวเราะแผ่วพลิ้ว ฟังไพเราะจนคาลอสเผลอมองด้วยความหลงใหล ดวงตาคมดุเป็นแพรวพราว แววตาระยิบระยับจนชาครียาเกิดความเขินอาย

“น่าเสียดายจังที่คุณรีบกลับเข้าไปด้านใน กำลังคุยกันสนุกอยู่เลย ความจริงผมไม่ค่อยได้คุยเรื่อยเปื่อยกับผู้หญิงซักเท่าไหร่หรอก เพิ่งจะมีคุณเป็นคนแรก” คาลอสเอนกายลงนอนบนเตียงสนามเหมือนเดิม โดยที่สายตายังคงจ้องชาครียาอยู่

“ชาช่าไปก่อนนะคะ หายมานานเดี๋ยวมัมจะมองหา” ชาครียารู้สึกอิ่มเอิบ เธอขอเก็บความรู้สึกล้ำค่าครั้งนี้ไว้ หากวันหน้าจะถูกคนตรงหน้าเกลียดซ้ำ

“อุ้ย!” เสียงอุทานเพราะตกใจ อารามรีบร้อนเธอจึงก้าวพลาด จนทำให้ส้นรองเท้าพลิก จนเธอเสียหลักเกือบจะล้มลงไปกองที่พื้น ถ้าคาลอสถลาเข้ามารับเอาไว้เสียก่อน

กลิ่นหอมอ่อนๆ ที่โชยมาแตะจมูก คาลอสเผลอสูดดมเข้าไปเต็มปอด ร่างอวบอิ่มตกอยู่ในอ้อมกอดของคาลอส ร่างกายแทบทุกส่วนแนบสนิท แทบจะหลวมรวมเป็นร่างเดียวกัน ความร้อนจากกายเขาแผ่มาถึงเธอ จนชาครียาเริ่มจะสั่นเทา มือเรียวยกขึ้นดันอกหนาไว้ พยายามโก่งตัวไม่ให้หน้าอกอวบใหญ่แนบชิดกับอกกว้างมากเกินไป

ดวงตาคมดุกราดมองดวงหน้าหวานที่ชิดใกล้ ดวงตาหวานไหวระริกอย่างตื่นกลัว

“ชาช่า...” เสียงของคาลอสแหบพร่า อารมณ์หนุ่มเดือดพล่าน เพียงเพราะมีร่างอวบอิ่มอยู่ในอ้อมกอด เนื้อตัวนุ่มนิ่มของหล่อนปลุกอารมณ์ฝ่ายต่ำของคาลอสให้ตื่นขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย

เรียวปากร้อนชื้นทาบทับเรียวปากอิ่มที่เผยอขึ้นมาเพื่อจะร้องห้าม เป็นจังหวะเดียวกันที่คาลอสทาบปากอุ่นร้อนลงไปลงมา เขาบดขยี้เรียวปากอิ่มอย่างสุดที่จะยั้งใจ

“อือ...อือ...” ชาครียาครางอึกอักในลำคอ เมื่อเรียวปากถูกปิดกั้นไว้จนหมด มือเรียวบางพยายามดันอกกว้างด้วยแรงน้อยนิด เธอรู้สึกเหมือนจะขาดใจ เมื่อเรียวลิ้นร้อนๆ กวาดไล้ทั่วโพรงปาก เขาหยอกเย้าลิ้นเล็กๆ ของเธอที่พยายามหนีอย่างสนุกสนาน คาลอสจูบชาครียาเหมือนจะสูบวิญญาณของเธอให้หลุดออกจากร่าง หญิงสาวตัวสั่นระรัว เหมือนนกน้อยที่พลัดตกจากรัง เธอหมดแรงเพราะถูกจูบ และมันเป็นเฟิร์สคิสจากชายหนุ่มที่ตนเองแอบหลงรัก ชาครียาพริ้มตาหลุบลง ยินยอมให้คาลอสจูบต่อโดยไม่คิดขัดขืน มือเรียวยกขึ้นยึดเสื้อบริเวณอกของเขาไว้ เธอขยุ้มจนเนื้อผ้าบริเวณนั้นยับย่น เพราะตกอยู่ในห้วงอารมณ์หวานฉ่ำ