บ่วงร้ายพ่ายเสน่หา

“คุณยายคะ ทำไมคุณยายถึงขายบ้านแล้วย้ายมาอยู่ในไร่นี้ล่ะคะ แล้วทำไมป้าภาถึงเรียกนายทินนั่นว่าพ่อเลี้ยงทิน เขารวยมากเหรอจ๊ะป้า” พลอยไพลินเก็บความสงสัยเอาไว้ไม่อยู่ ก็เลยโพล่งถามคุณยายอย่างที่ใจกำลังคิด ด้วยความอยากรู้ และหันไปหาป้านิภาของเธอเพื่อขอความเห็นอีกที หลังจากที่เธอเข้ามานั่งอยู่ในบ้านกันสามคน

“ยายไม่ได้ตั้งใจจะขายหรอก แต่พ่อเลี้ยงทินเขาขอซื้อ และอยากให้ครอบครัวของเรามีงานทำ และยังสร้างบ้านให้อยู่ฟรีอีก ยายเห็นว่าตอนนั้นเราค่อนข้างขัดสนเรื่องเงิน ไหนจะต้องส่งเสียยัยภีเรียนหนังสือ ตอนนั้นพ่อของยัยภีก็เป็นสารพัดโรค และตายจากไปโดยทิ้งหนี้สินไว้ตั้งมากมาย ยายก็เลยตัดสินใจขายที่ดินผืนนั้นให้พ่อเลี้ยงทินไป” ยายจันทร์เล่าไปเรื่อยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เพราะไม่ได้คิดอะไรมากมายเหมือนแต่ก่อนแล้ว

พลอยไพลินจึงเพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าคุณลุงทองดีของเธอเสียชีวิตแล้ว และก็เสียใจที่เธอกับแม่ไม่ได้มาร่วมงานศพของคุณลุง นี่ถ้าแม่ของเธอรู้ข่าวก็คงจะเศร้าใจเช่นกัน

แต่คำถามในใจของเธอในตอนนี้ก็คือ ทินกรร่ำรวยขึ้นมาได้ยังไง ในเวลาอันรวดเร็ว เขาสามารถหาเงินมาซื้อที่ที่มีราคาเป็นล้านๆ ได้อย่างไร

“คุณป้าอย่าบอกนะคะว่าร้านขายอุปกรณ์ก่อสร้างนั่นก็เป็นร้านของเขา” พลอยไพลินถามอย่างอยากรู้

“ใช่จ้ะ นอกจากร้านนั้นแล้ว ไร่ส้มแสงตะวันนี่ก็เป็นไร่ของพ่อทินเขา ยังจะมีรีสอร์ตที่เพิ่งเปิดใหม่ไม่กี่ปี่ที่อยู่ห่างจากไร่นี้ไปไม่กี่กิโลก็เป็นของเขา และยังมีสวนผลไม้ สวนยางพาราอีกมากมายที่เขาเป็นเจ้าของอีกนะ”

นางนิภาซึ่งทำงานอยู่กับครอบครัวของพ่อเลี้ยงทินกรมานานเปรยให้หลานสาวฟังด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม เพราะรู้สึกชื่นชมทินกรมากเป็นพิเศษ เพราะนอกจากทินกรจะร่ำรวย หน้าตาดีแล้ว นายจ้างหนุ่มยังใจดีมีน้ำใจมากอีกต่างหาก

“เขารวยขึ้นมาได้ยังไงคะนี่ ค้ายาบ้าหรือเปล่า”

ก็ข่าวในโทรทัศน์หรือในหนังสือพิมพ์ก็ออกข่าวกันโครมๆ ว่าทางเหนือของไทยมีการลอบค้าขายยาบ้ากันอย่างไม่เกรงกลัวกฎหมายบ้านเมือง หรือว่าทินกรจะเป็นหนึ่งในนั้นที่ทำธุรกิจผิดกฎหมาย เช่นขายยาเสพติด เปิดบ่อน เล่นการพนัน และอื่นๆ ที่มันท้าทายกฎหมาย

“จุ๊ๆ! อย่าเสียงดังไปนะลูก ใครได้ยินเข้ามันจะไม่ดี” นางนิภาเอามือจุ๊ปากให้หลานสาวหยุดพูดเรื่องนี้ และทุกคนก็หันมาปรามพลอยไพลินด้วยสายตา

“ยายไม่รู้หรอกว่าเขารวยมาได้ยังไง ยายรู้แค่ว่าพ่อเลี้ยงทินน่ะ เขาได้เป็นถึงลูกบุญธรรมของท่านผู้ว่าฯ คเชนทร์” ยายจันทร์กล่าวออกมา ยิ่งทำให้คิ้วเรียวสวยของอดีตนางเอกสาวขมวดมุ่นเข้าหากันจนเป็นปม

หลังจากที่พลอยไพลินได้ฟังประวัติภูมิหลังของทินกรว่าเขากลายไปเป็นลูกบุญธรรมของท่านผู้ว่าฯ คเชนทร์ได้ยังไง หญิงสาวก็ฟังอย่างตั้งใจ

นี่หรือเปล่าที่เขาเรียกว่าบุญพาวาสนาส่ง ทั้งที่เป็นคนจนๆ อยู่แท้ๆ กลับกลายเป็นมหาเศรษฐีร่ำรวย และดารานางเอกชื่อดังอย่างเธอ กำลังเป็นดาวรุ่งพุ่งแรงในวงการบันเทิงอยู่ดีๆ กลับร่วงลงสู่ดินแบบไม่ได้ผุดไม่ได้เกิด แถมรถกับบ้านก็กำลังจะถูกยึด นี่เขาเรียกว่าดวงตกหรือว่าเคราะห์ซ้ำกรรมซัดใช่หรือเปล่า

ตู๊ด! ตู๊ด! ตู๊ด!

พลอยไพลินเดินออกไปข้างนอก และกดรับสายคุยอยู่ห่างๆ และกลับเข้ามาด้วยสีหน้าเศร้าหมอง บ่งบอกว่ากำลังมีเรื่องทุกข์ใจ ทุกคนหันไปมองเรียวหน้าสวยด้วยความเป็นห่วง

“มีเรื่องอะไรหรือเปล่าหนูพลอย” ป้านิภาถามหลานสาวเบาๆ ด้วยความเป็นห่วง และพอจะเดาออกว่าไม่ใช่เรื่องงานก็เรื่องบ้านกับรถที่กำลังจะโดนยึดในเร็วๆ นี้ ถ้าไม่มีเงินไปผ่อนหนี้ที่ค้างชำระเขาตามกำหนด เรื่องนี้พรพรรณน้องสาวของเธอได้โทรมาเล่าให้ฟังก่อนที่หลานสาวของเธอจะมาถึงที่นี่แล้ว

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ พลอยจัดการได้” สองผู้อาวุโสที่เป็นเจ้าของบ้านมองหลานสาวด้วยความเป็นห่วง แต่ก็ไม่ได้ซักถามอะไร รอให้หลานสาวพูดออกมาเองจะดีกว่า เพราะบางทีพลอยไพลินอาจจะมีเรื่องส่วนตัวเรื่องอื่นที่ไม่ใช่หนี้สินก็เป็นได้

ร่างเพรียวบางเดินออกมานอกบ้าน และเดินลัดเลาะไปตามหลังบ้านเพียงลำพัง เพราะต้องการอยู่คนเดียว เพราะพอได้รับโทรศัพท์ทวงหนี้ทีไรเธอก็รู้สึกไม่สบายใจทุกที และไม่อยากคุยกับใครด้วยเพราะยังทำใจไม่ได้ ดวงตาคู่สวยเหม่อมองออกไปยังไร่ส้มที่กว้างสุดลูกหูลูกตา พานสมองก็นึกไปถึงใบหน้าของใครบางคนที่เป็นเจ้าของไร่นี้ ไม่นานนักหญิงสาวก็เดินกลับเข้าไปในบ้าน

เวลาใกล้อาทิตย์อัสดง หลังจากที่นอนพักจนหายเหนื่อยพอสมควร พลอยไพลินก็ขออนุญาตทุกคนไปเดินเล่นในไร่ส้ม เพราะยังไม่มีอะไรทำ และหญิงสาวก็อยากจะเดินสูดอากาศบริสุทธิ์ภายในไร่ที่แสนกว้างใหญ่ไพศาล ที่เต็มไปด้วยต้นส้มที่เขียวขจีที่แทรกด้วยสีทองของผลส้มสุก

คุณยายจันทร์อธิบายให้เธอฟังว่า ช่วงนี้เป็นฤดูเก็บเกี่ยวผลผลิต เธอจึงมีโอกาสได้เห็นส้มเขียวหวานสุขเหลืองอร่ามเต็มต้นไปหมด เห็นป้านิภาของเธอบอกว่าคนงานในไร่สามารถเด็ดกินฟรีได้ เจ้าของไร่เขาไม่คิดเงิน เขาใจดี แต่เธอไม่ใช่คนงานในไร่ของเขานี่นะ แล้วจะแอบเด็ดกินส้มสักผลสองผลได้หรือเปล่า

ร่างโปร่งบางได้สัดส่วนในชุดเสื้อกล้ามสีชมพูพอดีตัว กับกางเกงยีนขาสั้นสีซีด เอื้อมมือไปเด็ดผลส้มที่คิดว่าน่าจะสุกแล้วมาแกะเปลือกออกและกินอยากเอร็ดอร่อย ตาก็มองซ้ายมองขวาคล้ายกับกลัวว่าเจ้าของสวนจะมาเห็นอย่างนั้นแหละ

‘แต่ป้าภาบอกเธอว่า ถ้าเธอจะเด็ดกินสักผลสองผล เขาไม่ว่าหรอกไง เธอเป็นหลานป้าภาที่ทำงานให้กับเขามานานก็น่าจะกินได้สิ แค่สองผลเอง คงไม่เป็นไรหรอกมั้ง’ คนตัวเล็กที่กำลังกินส้มเพลินๆ ยักไหล่เล็กน้อย ก่อนที่จะกินต่ออย่างไม่ยี่ระ

“อะแฮ่ม! แอบกินส้มของคนอื่นเขาแบบนี้ เขาเรียกว่าขโมยนะคร้าบ คุณผู้หญิง” หางเสียงของเขาล้อเลียน จนร่างบางสะดุ้งโหยงด้วยความตกใจ ใบหน้าสวยหวานเห่อร้อนขึ้นเพราะความขวยเขินเมื่อถูกจับได้ว่าแอบกินส้มของเขา ก็ไม่คิดว่าจะมีคนมาเห็นนี่ ที่สำคัญเขาเป็นเจ้าของสวนซะด้วยสิ

ทินกรรู้สึกชอบใจนัก ที่สังเกตเห็นแก้มนวลปลั่งของสาวสวยตรงหน้าแดงเรื่อขึ้น เขายิ้มล้อเลียนหล่อนทั้งสีหน้าและแววตา คนที่ถูกกล่าวหาว่าเป็น ขโมย เชิดคางขึ้นสบตากับเขานิ่งอย่างหยิ่งๆ แม้ในใจจะรู้สึกประหม่าเล็กน้อยก็ตาม

“ฉันไม่ได้ขโมย ป้าภาอนุญาตฉันแล้ว” แมวขโมยที่ถูกจับได้คาหนังคาเขาปฏิเสธเสียงแข็ง เถียงไปข้างๆ คูๆ แม้ว่าเหตุผลจะฟังดูไม่ขึ้นก็ตาม ร่างสูงใหญ่ในชุดยีนสีซีดทั้งชุดหัวเราะหึๆ ในลำคออย่างขำๆ

‘นี่เขาควรจะลงโทษแมวขโมยจอมหยิ่งนี่ยังไงดีน้า’

“แล้วสวนนี่มันเป็นของป้าคุณเหรอ ถึงได้ไปขออนุญาตป้าแกน่ะ” ชายหนุ่มถามกลับ โดยที่เจ้าตัวต้องนิ่งคิดอยู่นานกว่าจะตอบโต้เขากลับมาได้

“เพิ่งรู้ว่าเจ้าของสวนเขางก ไม่เห็นเป็นอย่างที่ป้าภาโฆษณาเอาไว้เลย” ดารานางเอกสาวแอบค้อนเล็กน้อยปรายตามองหน้า ‘คนงก’ ด้วยหางตา พร้อมกับเมินหน้าไปทางอื่น ทำนองว่า ‘ฉันไม่ผิด นายนั่นแหละขี้งกเอง’

“แล้วป้าของคุณ บอกหรือเปล่า ว่าคนที่จะเด็ดกินส้มในสวนนี้ฟรีๆ ได้ ต้องเป็นคนงานในไร่นี้เท่านั้น หรือไม่ก็ต้องเป็นคนที่ผมอนุญาตให้กินเท่านั้น”

“ฉันก็แค่อยากชิมดูเท่านั้น ว่าส้มของนายหวานจริงๆ อย่างที่ป้าภากับคุณยายโฆษณาไว้หรือเปล่า พอชิมดูแล้วก็งั้นๆ ไม่เห็นจะอร่อยกว่าที่ฉันซื้อกินในห้างตรงไหนเลย” พลอยไพลินแก้ต่างให้ตัวเองอย่างไม่ยอมรับผิด และเชิดหน้าหันไปมองทางอื่น จนร่างสูงต้องเดินอ้อมมาดักด้านหน้าแล้วกอดอกมองหล่อนตรงๆ

สายตาคมกริมมองหน้าแม่นางเอกตกกระป๋องที่กำลังต่อปากต่อคำกับเขาด้วยแววตาสำรวจที่เปล่งประกายวาววับ จนคนที่ถูกมองถึงกับร้อนวูบวาบไปทั้งตัว เมื่อรู้ตัวว่ากำลังถูกเขาเพ่งพิศด้วยสายตาลามเลียจนแทบจะเปลื้องผ้าของเธอออกเพียงแค่จ้องมองเท่านั้น

พ่อเลี้ยงหนุ่มไม่คิดเลยว่า เด็กผู้หญิงปากจัดจ้าน ตัวเตี้ยเป็นหลักกิโลเมตรและรูปร่างผอมเก้งก้างเมื่อสิบกว่าปีก่อน จะกลายมาเป็นสาวสวย หุ่นเอ็กซ์เซ็กซี่ น่าขย้ำ ได้มากขนาดนี้ ดูจากในสื่อโฆษณาต่างๆ ก็ยังไม่เท่ากับที่เห็นตัวเป็นๆ ของนางเอกสาวในวันนี้ แต่น่าเสียดาย ผู้หญิงสวยๆ อย่างหล่อนไม่น่าทำตัวเละเทะ จนมีข่าวอื้อฉาวคาวโลกีย์ออกมาแบบนี้เลย

สายตาชื่นชมที่เปลี่ยนไปกะทันหันของผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้า เพียงชั่วเวลาไม่กี่วินาที ทำให้พลอยไพลินมองเขาอย่างสงสัย ลางสังหรณ์ในใจมันกำลังบอกกับเธอว่า เขาคงกำลังคิดไม่ดีกับเธออีกแน่

พลันภาพในอดีตหลายภาพเมื่อครั้งยังเด็ก ที่เธอคอยกลั่นแกล้งด่าทอเขาด้วยถ้อยคำดูถูกต่างๆ นานา สารพัด ก็ลอยเข้ามาในห้วงสำนึกอีกครั้ง แล้วก็ให้นึกสมเพชตัวเองที่ตอนนี้เด็กผู้หญิงอวดดีคนนั้นกลายเป็นตัวอะไรสักอย่างให้เขาได้มองสำรวจด้วยสายตาสมเพชเวทนา ยิ่งกว่าสายตาของเธอที่มองเขาเมื่อสิบกว่าปีที่แล้วเสียอีก

เวลานี้มหาเศรษฐีหนุ่มคงจะรู้สึกสมเพชเธอมากสินะ เขาคงกำลังเยาะเย้ยเธอในใจ ก็ดูตัวเธอตอนนี้สิ ศักดิ์ศรีแทบไม่มีเหลือ งานการก็ไม่มีทำ หนี้สินล้นพ้นตัว ชีวิตที่ติดลบล้มละลายไม่เป็นท่า ข่าวเสียๆ หายๆ ที่ยังไม่สามารถเคลียร์ได้ ยิ่งทำให้เธอถูกสังคมมองมาอย่างกับไส้เดือนกิ้งกือ ทั้งที่ความจริงก็รู้อยู่เต็มอกว่ามันไม่ใช่ แต่ใครเขาจะเชื่อล่ะ ก็คลิปโป๊บ้าบอนั่นทำได้เหมือนจริงซะขนาดนั้น

“นายคงกำลังเยาะเย้ยฉันอยู่ในใจสินะ” พลอยไพลินเป็นคนทำลายความเงียบขึ้นมาก่อน ด้วยแววตานิ่งขึงระคนปวดร้าวอยู่ในใจ มองเหม่อออกไปอย่างไร้จุดหมาย

“อะไรทำให้คุณคิดแบบนั้น” เขาถามเสียงเรียบ ดวงตาหรี่ลง พยายามสำรวจความรู้สึกของคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า

“ก็...” เมื่อเงยหน้าสบตาสีนิลมันวับคู่นั้นแล้ว หญิงสาวก็พูดต่อไปไม่ออก

ความรู้สึกบางอย่างมันวิ่งพล่านไปทั่วร่าง บอกไม่ถูกว่ารู้สึกอย่างไรกันแน่ แต่ที่รู้...ตอนนี้หัวใจของเธอมันกลับเต้นแรงขึ้นเรื่อยๆ จนยากจะควบคุม เมื่อนึกไปถึงบทเลิฟซีนสดๆ ระหว่างเธอกับเขาที่เพิ่งผ่านมาไม่กี่ชั่วโมง

แล้วหญิงสาวก็นึกโมโหตนเองนัก ขนาดเธอถ่ายละครในบทเลิฟซีนกับพระเอกดังๆ มามากมาย เธอยังไม่รู้สึกตื่นเต้นประหม่ามากมายเท่านี้มาก่อนเลย แต่กับทินกรกลับทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงอีกครั้งแล้ว

‘บ้าที่สุด! ทำไมต้องใจเต้นแรงเพียงแค่โดนผู้ชายคนนี้สบตาเท่านั้นนะ’