เล่ห์สวงมาเฟียแค้นรัก (mafia bluff love) ต่อภาคจาก สงครามรักต่างแดน

บทนำ

ความแค้นในอดีต

ณ..กรุงปารีส..

บนท้องถนนฌ็องเซลิเซ่ มีรถลีมูซีนสีดำขับอย่างเร็วมุ่งหน้าไปยังโบสถ์คริสต์แห่งหนึ่ง เมื่อถึงที่หมายรถหรูคันนั้นก็ขับช้าลงพร้อมกับ ชายฉกรรจ์ห้าคนเดินตามเป็นแถว และเมื่อรถจอดสนิทชายฉกรรจ์ทั้งห้าก็รีบวิ่งเข้าไปยืนต้อนรับ

หัวหน้าชายฉกรรจ์นามอาดัมและมีตำแหน่งเป็นมือขวารีบเข้าไปเปิดประตูให้นายใหญ่ ซึ่งมันพูดเป็นภาษาอิตาลีสำเนียงแปลกๆ ว่า

“คุณเซอัน ถึงที่หมายแล้วครับ..”

“อื้อ” ชายหน้าเหี้ยมดูภูมิฐานแต่เจ้าเล่ห์ขยับตัวลงจากรถเดินอ้อมไปยืนอีกฝั่ง แล้วพยักหน้าให้ลูกน้องอีกคนเปิดประตูรถฝั่งตรงข้ามที่เขานั่ง

ถึงประตูรถจะเปิดแล้ว แต่เด็กหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาผสมมาเลเซียและฝรั่งเศส แต่เด็กหนุ่มวัยสิบห้าปีดูยังไงก็ไม่มีเค้าหน้ามาเลเซียเลยสักนิดเดียว เพราะถ้าสังเกตดีๆ เด็กหนุ่มจะค่อนข้างไปทางฝรั่งเศสเสียมากกว่า

ซึ่งเด็กหนุ่มนั่งสงบนิ่งอยู่ในรถ สายตาสีครามเข้มคล้ายดั่งสีน้ำทะเลมองประตูรั้วสูงห้าเมตร แล้ววกกลับมามองหน้าชายมีอายุที่เขาเรียกลุงมาตั้งแต่จำความได้

“ลุงเซอันครับ ลุงพาผมมาที่นี่ทำไมครับ..”

ด้านชายมีอายุหน้าตาดุดัน นามว่า ‘ยักษ์’ เขากระตุกยิ้มมุมปากเมื่อความแค้นเก่าที่สะสมมาหลายสิบปี มันใกล้จะได้แก้แค้นและเอาคืน โดยที่เขาไม่ต้องลงมือทำอะไรเลย

“คุณแมทครับ จำที่ผมเคยบอกได้ไหม”

ถึงเด็กหนุ่มอายุจะน้อยกว่า แต่ยักษ์ก็ให้ความนับถือเพราะเป็นลูกของนายจ้าง และยังเปรียบเสมือนนายจ้างของเขาเช่นกัน ซึ่งยักษ์พูดเสียงเรียบ แต่ความแค้นส่วนตัวกับร้อนรุ่มเป็นเปลวไฟ อยากแก้แค้นฆ่ามันให้ตาย

“ครับ” ใบหน้าหล่อเข้มเหมือนเทพบุตรรูปปั้นนามว่า ‘แมทธิว มาร์โก’ พยักหน้าเล็กน้อยรับรู้ ซึ่งตั้งแต่จำความได้ ยักษ์มักเล่าเรื่องอดีตของเขาให้ฟังตลอด

“ตระกูลที่แท้จริงของหลานไม่ใช่ตระกูล ‘มาร์โก’ แต่เป็นตระกูล ‘คาน์ซิคาโด้’ ที่หลานน่าจะเป็นคนสืบสกุล ไม่ใช่ไอ้คนพวกนั้น”

ยักษ์เล่าประวัติตระกูลเคาน์ซิคาโด้ ความจริงบ้าง ไม่ใช่ความจริงบ้าง ให้แมทธิวฟังมาตลอดตั้งแต่ที่เขาสามารถรับรู้ได้

“ผมไม่เข้าใจ ใครครับ คนพวกนั้น ผมไม่เข้าใจว่าผมไปเกี่ยวข้องกับเขายังไง” เด็กหนุ่มย่นหัวคิ้วจนชนกัน เพราะเชื่อสนิทใจว่าตัวเองมีพ่อเป็นชาวฝรั่งเศสและยังรวยอีกด้วย

ความแค้นส่วนตัวที่ยังฝังลึกอยู่ในห้วงหัวใจลุกเป็นไฟไม่เคยลืมว่าถูกไล่ล่าเหมือนหมูหมาอย่างไร ทำให้ยักษ์กัดฟันพูดว่า

“หึ! ไอ้ริชาร์ดลูกเลี้ยงของไอ้เดวิดไง..”

“ยังไงครับ ผมสับสนครับ ผมจำได้ว่าลุงบอกว่าพ่อของผมเป็น ชาวฝรั่งเศสมีเชื้อสายผู้ดีเก่า และเป็นลูกชายคนเดียวนี่ครับ แล้ว..”

แมทธิวไม่ทันได้พูดจบประโยค ยักษ์ก็พูดแทรกขึ้นว่า

“ใช่ พ่อของคุณแมทเป็นลูกชายคนเดียวของตระกูลเคาน์ซิคาโด้ ส่วนไอ้เดวิดมันเป็นแค่ลูกเลี้ยงที่ปู่ของคุณเก็บมาเลี้ยง แล้วมันก็ฆ่าปู่ของคุณด้วย” ยักษ์พยายามล้างสมองเด็กหนุ่มเชื้อชาติอิตาลีเต็มๆ ตั้งแต่เล็กจนโต

“ปู่เหรอครับ” เด็กหนุ่มชักสีหน้าสงสัย

“ลงมาสิ เดี๋ยวผมจะเล่าความจริงให้ฟัง”

ยักษ์พูดกรอกหูของเด็กหนุ่มเสมอว่าเขาเป็นลุง ถึงไม่ใช่สายเลือดเดียวกัน แต่ก็รักและเป็นคนรับใช้ดูแลพ่อของเด็กหนุ่มมาตลอด รวมทั้งเลี้ยงดูเขามาตั้งแต่เกิดด้วย

“ผมไม่อยากรู้เรื่องของเขาเลย จะเป็นจะตายยังไงลุงยักษ์ไม่ต้องมาบอกผม หึ! เขารวยมหาศาล แต่กลับทิ้งแม่กับผมให้ลำบาก” แมทธิวชักสีหน้าตึงๆ พูดเสียงไม่พอใจแต่ก็ลงจากรถ เพราะเชื่อเรื่องที่ยักษ์เล่าให้ฟัง

คำพูดของเด็กหนุ่มทำให้ยักษ์กระตุกยิ้มอีกครั้ง แววตาสีเข้มเปล่งประกายเต็มไปด้วยความแค้น มองสำรวจเด็กหนุ่ม มือใหญ่ลูบแขนกำยำผ่านสูทและเนกไทมีราคาของเด็กหนุ่ม

“ลงมาก่อนเถอะครับ เพราะพ่อของคุณแมทอยู่ที่นี่นะ” ยักษ์บอก

“ทำไมเขาต้องมาอยู่ที่นี่ล่ะครับ ลุงอย่าบอกนะครับว่าเขารวยเป็นมหาเศรษฐี แต่ดันมาเป็นบาทหลวงอยู่ในโบสถ์นี่เหรอครับ”

แมทธิวถามเสียงเรียบ แต่ในความรู้สึกของชายหนุ่มก็อยากเห็นหน้าชายคนที่ขึ้นชื่อว่าพ่อ อยากถามว่าทำถึงทิ้งเขากับแม่ไป เขาเคยถามเกี่ยวกับพ่อแม่ที่แท้จริง

แต่ลุงเซอันบอกเพียงว่าให้เขาทำตัวเป็นลูกที่ดีของ เปาโลมาเฟีย ผู้ยิ่งใหญ่ในประเทศอิตาลี ซึ่งเปาโลได้รับเขาเป็นลูกบุญธรรมตั้งแต่เขาจำความไม่ได้ ส่วนเรื่องพ่อแม่ที่แท้จริงของเขานั้น เมื่อถึงเวลาลุงเซอันจะเล่าให้เขาฟังเอง ซึ่งเขาก็รู้เพียงว่าพ่อเขาเป็นชาวฝรั่งเศส ส่วนแม่เป็นคนมาเลเซียเท่านั้น

‘หรือนี่จะถึงเวลาแล้วที่เขาจะได้รู้เรื่องเกี่ยวกับพ่อแม่ที่แท้จริงสักที’ แมทธิวนึกในใจ

“ตามผมมาซิ แล้วคุณแมทจะรู้ความจริง”

ยักษ์ยิ้มร้าย เมื่อได้ครอบครองปั่นความคิดของเด็กหนุ่มวัยรุ่น ที่ดูจะเป็นคนเลือดร้อนได้เชื้อมาจากพ่อแท้ๆ และหัวรุนแรงที่มีความคิดเป็นของตัวเอง พลางเดินเคียงคู่กันเข้าไปในบริเวณโบสถ์

แมทธิวทำหน้างุนงง เมื่อยักษ์พาเดินเข้าไปในบริเวณสุสาน

“หมายความว่าไงครับ ทำไมลุงเซอันพาผมมายืนมองหลุมฝังศพครับ” แมทธิวถามขึ้นด้วยความสงสัย เพราะรอบตัวเขามีแต่หลุมฝังศพ

“นี่คือที่อยู่ของคุณอาเล็ก พ่อของคุณไง เขานอนหนาวอยู่ในนี้”

ยักษ์แกล้งทำหน้าเศร้า ยืนโค้งคำนับแล้วย่อตัวนั่งลง ในใจของเขาคิดอะไรไม่มีใครรู้ เขาพยักหน้าให้ลูกน้องช่วยกันทำความสะอาดสุสานเก่านานหลายสิบปี

“ขะ เขาตายแล้วเหรอครับ ทำไมลุงเซอันถึงมาบอกผมครับ”

แมทธิวหน้าเคร่งขรึมหัวคิ้วหนาสองข้างย่นเข้าหากัน สงสัยกับนามสกุล เมื่ออ่านวันเกิดและวันตายของพ่อ ที่ถูกแกะสลักไว้บนหินอ่อนเนื้อดี

ท่าทีครุ่นคิดของเด็กหนุ่ม ทำให้ยักษ์พูดขึ้นทั้งที่ไม่แน่ใจว่าแมทธิวอายุเท่าไรกันแน่

“ตอนที่คุณอาเล็กถูกฆ่า คุณแมทอายุประมาณสองหรือสามขวบนี้แหละครับ”

“ครับ” แมทธิวหัวคิ้วชนกันเมื่อนึกในใจ แล้วเงยหน้าขึ้นจากป้ายหน้าหลุมฝังศพ เขาต้องการความจริงจึงหันไปมองลุงยักษ์

“ที่ผมยังไม่บอกเรื่องพ่อแม่ของคุณ เพราะตอนนั้นคุณแมทยังเด็กเกินที่จะมารับรู้เรื่องชั่วช้าอย่างนี้ แต่ตอนนี้คุณแมทโตพอที่จะรับรู้ และต้องแก้แค้นไอ้คนที่มันฆ่าพ่อแม่ของคุณได้แล้ว”

ยักษ์ยื่นมือไปแตะรูปภาพของอาเล็กเจ้านายเก่า แล้วลุกขึ้นยืนเต็มความสูง

“ใครครับ ใครมันฆ่าพ่อฆ่าแม่ของผมครับ”

ชายหนุ่มเลือดร้อน ดวงตาสีครามน้ำเงินทะเลเข้มแดงก่ำจ้องหน้า ลุงยักษ์ เมื่อรู้ความจริงว่าพ่อแม่ไม่ได้ทอดทิ้งอย่างที่ตัวเองคิด แต่ถูกฆ่าตายก็เกิดความแค้นขึ้นมาทันที

ด้านยักษ์ยิ้มเย็น เมื่อแอบมองเสี้ยวหน้าขึงขังของหนุ่มวัยรุ่นที่ดูจะหัวรุนแรง แล้วยักษ์ก็พูดว่า

“คนที่ฆ่าคุณอาเล็กก็เป็นไอ้เดวิดไง มันฆ่าพ่อของคุณแมทเพราะมันอยากได้สมบัติและอำนาจของคุณอาเล็ก”

“เดวิด เคาน์ซิคาโด้ ที่ปรึกษากิตติมศักดิ์ของนายกรัฐมนตรีฝรั่งเศสน่ะเหรอครับ” แมทธิวถามเสียงเย็น หน้าตาเหี้ยมเกรียมเมื่อนึกถึงใบหน้า ไอ้ผู้ชายใจชั่วคนนั้น

“คุณแมทรู้ไหม ตอนนั้นคุณอาเล็กลงแข่งเลือกตั้ง ซึ่งคุณอาเล็กชนะขาดได้เป็นนายกรัฐมนตรี แต่ไอ้เดวิดมันก็แย่งตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ที่ความจริงแล้วตำแหน่งนี้น่าจะเป็นของคุณอาเล็กเสียมากกว่า” ยักษ์ยิ่งพูดใส่ร้ายกระตุ้นให้แมทธิวมีความแค้น

“สารเลว นี่ต่อหน้าผู้คนมากมายทำเป็นคนดีเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่กับคนยากไร้ แต่ในความเป็นจริงแล้วมันเป็นปีศาจฆาตกรชัดๆ ลุงเล่าเรื่องราวทั้งหมดให้ผมรู้ได้ไหมครับ ว่ามันเกิดเรื่องระยำแบบนี้ขึ้นได้ยังไง”

แมทธิวกัดฟันพูดจนกรามสองข้างนูน เขาแค้นใจมากจึงกำมือแน่นจนชื้นเหงื่อ แม้ในเวลาช่วงนั้นเป็นฤดูหนาว

ยักษ์ยิ้มร้าย แล้วเริ่มเล่าเรื่องเมื่อสิบห้าปีที่แล้วให้เด็กหนุ่มฟังว่า

“พ่อของคุณแมทชื่ออาเล็ก เคาน์ซิคาโด้ เป็นลูกชายคนเดียวของตระกูลเคาน์ซิคาโด้ ส่วนไอ้เดวิดเป็นลูกของผู้หญิงที่คุณปู่ของคุณเก็บมาเลี้ยง คุณปู่ของคุณรักมันและไว้ใจมันมาก ให้มันทำงานในกิจการทุกอย่างแทนคุณอาเล็กที่เป็นทายาทแท้ๆ และคนเดียว เพราะคุณอาเล็กยังเด็ก แต่เพราะไอ้เดวิดมันมักใหญ่ใฝ่สูง จึงได้ลงมือเพื่อโค่นล้มพ่อของคุณ”

“โค่นล้มยังไงเหรอครับ แล้วปู่ผมยอมให้มันทำอย่างนั้นได้ยังไง”

แมทธิวยิ่งฟังก็ยิ่งเกลียดชังเดวิดมากขึ้นกว่าเดิม

“เมื่อคุณปู่ของคุณต้องการวางมือและให้คุณอาเล็กขึ้นมาดูแลกิจการทั้งหมด ทำให้มันไม่พอใจ มันจึงลงมือฆ่าคุณปู่ของคุณและขึ้นมาครอบครองทุกอย่าง โดยอ้างสิทธิ์ของการเป็นพี่คนโตของตระกูล”

ยักษ์เล่าเรื่องที่เขาแต่งเติมขึ้นจากดำเป็นขาว จากขาวเป็นดำใส่สมองของเด็กหนุ่ม

“แล้วคุณพ่อทำยังไงครับ” เพราะเชื่อสนิทว่าอาเล็กเป็นพ่อ แมทธิวจึงถามเสียงเย็นเยือก

“คุณอาเล็กก็ไม่ต่อต้านเพราะเห็นเขาเป็นพี่ชาย แต่เขาไม่เคยเห็นคุณอาเล็กเป็นน้องชายเลยแม้แต่น้อย ถึงขนาดคุณอาเล็กรักผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งก็คือมาดามเคาน์ซิคาโด้คนปัจจุบัน พอไอ้เดวิดมันรู้ มันก็มาแย่งเธอไปจากคุณอาเล็ก ถ้าคุณไม่เชื่อผม คุณไปถามมาดามซูซี่ได้ เพราะตอนนั้นมาดามเคาน์ซิคาโด้ทำงานบริการอยู่ในร้านของมาดามซูซี่” ยักษ์โยนบางเรื่องไปที่ซูซี่ คนที่แมทธิวนับถือเป็นน้าคนหนึ่ง

“แล้วยังไงต่อครับ ลุงเซอันเล่ามาให้หมดเลยนะครับ ผมอยากรู้ว่า ไอ้สารเลวนั้นมันเลวทรามขนาดไหน แล้วแม่ผมเป็นใครครับ”

“พอพ่อของคุณโดนมันแย่งทุกอย่างไป แม้กระทั่งผู้หญิง คุณอาเล็กเสียใจมาก จนไปเจอกาเมลาที่ทำงานอยู่ในร้านของมาดามซูซี่ กาเมลาดูแลเอาใจใส่คุณอาเล็กเป็นอย่างดี จนพวกเขาทั้งสองรักกันมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันและมีคุณ”

ยักษ์หยุดเล่าเพื่อดูปฏิกิริยาของแมทธิว ซึ่งเขาก็พึงพอใจเมื่อเห็นสีหน้าที่เคียดแค้นของเด็กหนุ่ม ที่เขาเล่าเรื่องจริงผสมเรื่องไม่จริงบ้าง

“ก็น่าจะดีแล้วนะครับ พ่อมีแม่ดูแลและมีผม ตอนนั้นผมสองขวบ ใช่ไหมครับ” แมทธิวถามอายุของตัวเอง เพราะเขายังสับสนอยู่

“ใช่ครับ ตอนนั้นคุณแมทสองขวบเอง กำลังน่ารักเลยทีเดียว”

ยักษ์รีบตอบเมื่อแมทธิวสงสัย ซึ่งเขาจะต้องแต่งเรื่องราวใหม่ขึ้นมา

“แล้วมันเกิดเรื่องอะไรขึ้นอีกครับ ผมอยากรู้” แมทธิวที่นิ่งฟังเรื่อยๆ ก็เอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง

“ที่จริงมันก็น่าจะไม่มีอะไรนะครับ เพราะกิจการที่ไอ้เดวิดมันยึดไป คุณอาเล็กก็ไม่สนใจ แต่ผ่านไปคุณอาเล็กรู้ว่ามาดามเคาน์ซิคาโด้ท้อง คุณอาเล็กคิดว่าเธอน่าจะท้องกับคุณอาเล็ก คุณอาเล็กจึงบุกเข้าไปหาเพื่อเค้นเอาความจริงว่าเด็กในท้องเป็นลูกใคร แต่ไอ้เดวิดมันไม่พอใจ จึงยกพวกไปถล่มบ้านคุณอาเล็ก และมันยิ่งบ้าคลั่งขึ้นมาก เมื่อรู้ว่ามาดามเคาน์ซิคาโด้เกิดแท้งขึ้นมา มันเลยยิงคุณอาเล็กตายอย่างอนาถา จนผมไม่สามารถเข้าไปช่วยได้ทัน เพราะไม่คิดว่ามันจะฆ่าคนที่เป็นน้องชายของมันได้ลงคอ และมันยังประกาศอีกว่ามันจะฆ่าทุกคนที่คุณอาเล็กรัก และมันรู้ว่ากาเมลาและคุณคือคนสำคัญของคุณอาเล็ก มันจึงตามฆ่า”

ยักษ์เทน้ำมันลงในกองไฟทันทีที่มีโอกาส เขาจะต้องทำให้เด็กหนุ่มคนนี้แก้แค้นไอ้เดวิดแทนเขาให้ได้ เขาเกลียดมัน..ไอ้เดวิด

“..” แมทธิวเงียบไม่ถาม เพราะรอฟังเรื่องโหดร้ายที่เกิดกับพ่อแม่ของเขา ด้านยักษ์เมื่อเห็นเด็กหนุ่มนิ่งเงียบ เขาจึงพูดว่า

“เมื่อผมรู้ข่าว ผมก็รีบกลับไปปกป้องกาเมลาที่อยู่ร้านของมาดาม ซูซี่ แล้วพาคุณและมาดามซูซี่หนี”

“แล้วแม่ของผมละครับ ลุงได้พาแม่ผมหนีไหมครับ” แมทธิวถามหาแม่บังเกิดเกล้า

“ตอนที่ผมกับมาดามซูซี่พาคุณกับแม่ของคุณและคุณหนีนั้น ไอ้เดวิดมันตามมาทัน แม่ของคุณบอกให้พวกผมพาคุณหนี”

“ผมอยากรู้ว่าแม่ผมยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า” แมทธิวกัดฟันถามยักษ์เสียงเหี้ยม

“ผมไม่รู้ครับ ว่าแม่ของคุณยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า”

เรื่องของกาเมลาคือเรื่องจริง หลังจากหนีตายครั้งนั้น เขาและซูซี่ก็พาเด็กสองขวบที่เป็นลูกของกาเมลาจริงๆ หนีไปด้วยกัน ส่วนกาเมลาเขาได้ทิ้งเธอไว้ที่อุโมงค์รถไฟ

“งั้นแสดงว่าแม่ผมยังมีชีวิตอยู่” แมทธิวยังมีความหวังที่จะได้เจอแม่

“ผมไม่ได้ข่าวของเธอเลยตั้งแต่จากกันครั้งนั้น” ยักษ์ทำหน้าเศร้า

“แล้วเด็กคนที่แท้งเป็นลูกใครครับ” แมทธิวถาม

ในตอนแรกที่ลุงยักษ์ให้เขาดูความเคลื่อนไหวของคนในตระกูล เคาน์ซิคาโด้ผ่านข่าวต่างๆ เขาก็ยังไม่เข้าใจว่าทำไมเขาต้องรู้

“เด็กคนนั้นเป็นลูกของไอ้เดวิดครับ แต่ตายเสียก่อน ส่วนลูกชายปัจจุบันของมันเป็นเด็กกำพร้าที่มันเอามาเลี้ยง และยกย่องให้เป็นลูกของมัน และอีกไม่กี่ปีมันก็มีลูกสาว มันรักลูกสาวของมันมากเลยครับ”

ยักษ์พูดขึ้นพร้อมกับบอกเป็นนัยๆ ว่าจุดอ่อนของไอ้เดวิดอยู่ตรงไหน

“เด็กคนนั้นสินะ” แมทธิวพูดในลำคอเบาๆ ทำให้ยักษ์ได้ยินไม่ชัด

“คุณแมทว่ายังไงนะครับ” ยักษ์ถามขึ้นอย่างสงสัย

“ผมว่าผมเคยไปที่บ้านของไอ้เดวิดครับ และเคยพบสองคนพี่น้องนั่นด้วย เมื่อนานหลายปีแล้วครับ”

แมทธิวพูดออกมาตามที่จำได้ เขาเคยเจอครอบครัวเคาน์ซิคาโด้ ตอนที่เขายังเด็ก ตอนนั้นเขาตามพ่อไปงานวันเกิดลูกสาวคนเล็กของไอ้เดวิด เพราะพ่อของเขาลงทุนทำธุรกิจกับตระกูลเคาน์ซิคาโด้ เขายังคิดว่ายัยเด็กแก้มแดงนั้นน่ารักอยู่เลย ด้วยท่าทางแก่แดดไม่ใช่เล่น เพราะเห็นเขาไม่นานก็เข้ามาออดอ้อน เพียงแค่เขามีของขวัญวันเกิดไปให้

“ภาพคนดี รักครอบครัวเป็นแค่ภาพลวงตาเท่านั้นแหละครับ จริงๆ แล้วมันยิ่งกว่าปีศาจเสียอีก พอมันฆ่าพ่อแม่ของคุณแล้วมันก็ฮุบทุกอย่างเป็นของมัน แล้วมันยังตามล่าจะฆ่าคุณอีกนะ แต่คุณโชคดีมากที่มีผมและ มาดามซูซี่คอยคุ้มครอง และพาคุณหนีไปอยู่อิตาลี จนผมและมาดามซูซี่ได้ทำงานกับคุณเปาโล และคุณเปาโลก็รับคุณเป็นลูกบุญธรรม”

“แล้วยังไงอีกครับ” แมทธิวถามอย่างใจร้อน

“ไอ้เดวิดมันต้องการให้สายเลือดของคุณอาเล็กสาบสูญหายไป จนถึงตอนนี้มันยังส่งคนตามหาทายาทของคุณอาเล็กอยู่เลยนะครับ แต่เพราะอำนาจของท่านเปาโล พวกมันจึงไม่สามารถเข้าหาคุณแมทได้” ยักษ์ทำหน้าเครียด แต่ในใจกับกระหยิ่มยิ้มย่องสร้างเรื่องเลวร้ายให้เด็กหนุ่มแก้แค้นแทน

‘ไอ้เด็กโง่เอ๊ย แค่กูพูดแค่นี้ก็เชื่อสนิทแล้ว ดี! ขอให้มึงเชื่อฟังกูตลอดนะ กูจะล้างสมองของมึงให้ฆ่าคนแทนกู หึ!ๆ’ ยักษ์แอบยิ้มสะใจอยู่คนเดียว เมื่อเห็นสีหน้าท่าทางเคียดแค้นของแมทธิว

ด้านแมทธิวที่ฟังจบก็รู้สึกเกลียดชังเดวิด เคาน์ซิคาโด้ มากขึ้นจนแทบทนไม่ไหว เขาจะต้องแก้แค้นแทนพ่ออาเล็กให้ได้

“หึ! ผมจะฆ่ามัน ลุงครับผมจะฆ่ามัน ผมจะแก้แค้นให้กับพ่อแม่ของผม และชิงเอาทุกอย่างที่เป็นของพ่อผมกลับคืนมาให้ได้” เด็กหนุ่มเลือดร้อนเมื่อถูกยุยงส่งเสริมก็เดือดไปตามอารมณ์แค้น

“ดีมากคุณแมทธิว นี่ถ้าพ่อของคุณได้ยินและรับรู้คงจะดีใจแน่ๆ ที่คุณแมทจะกลับมาแก้แค้น เอาความยุติธรรมคืนมาให้พ่อ” ยักษ์ตบบ่าหลานชาย แล้วพยักหน้าให้เด็กหนุ่มมองภาพของพ่อ

“ผมต้องทำยังไงครับ ถึงจะเข้าถึงไอ้เดวิด และทำร้ายชีวิตครอบครัวของมันให้พังพินาศ” เด็กหนุ่มเลือดร้อนอายุสิบห้าถามเสียงเหี้ยม แววตาแดงก่ำจ้องหน้าของลุง

“เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง ลุงมีแผนการอยู่ในหัวแล้วที่จะจัดการยังไงกับไอ้เดวิด” ยักษ์บอกชายหนุ่มให้ใจเย็นๆ พลางหันคุยกับคนในหลุมศพว่า “คุณอาเล็กครับ ผมทำตามคำสั่งของคุณแล้วนะครับ และผมก็พา ลูกชายคนเดียวของคุณมาพบคุณแล้วนะครับ” ยักษ์เดินเข้าไปยืนข้างหลังของเด็กหนุ่ม ตบบ่าของหลานชายเบาๆ

“พ่อครับ ผมขอโทษที่มาเคารพศพพ่อช้าไป ผมให้คำมั่นสัญญาว่าจะทวงทุกอย่างที่เป็นของพ่อคืนมาแน่นอนครับ”

แมทธิวนั่งคุกเข่าตรงหลุมศพของอาเล็ก มือชื้นเหงื่อคลายออกแล้วยื่นไปสัมผัสรูปถ่ายขาวดำดูเก่ามากของพ่อ

คำพูดของเด็กหนุ่มทำให้ยักษ์ยิ้มพิมพ์ใจ แล้วเขาก็บอกเด็กหนุ่มว่า

“ผมจะช่วยคุณแมทแก้แค้นไอ้เดวิดเอง ตกลงไหมครับ..”

“ตกลงครับ” แมทธิวพยักหน้ารับฟังคำพูดของลุง และจะทำตามแผนของลุง และจะกลับมาแก้แค้นและทวงทุกอย่างที่เป็นของเขาคืนในเวลาที่เหมาะสม…