สามีจอมเผด็จการ
ตอน 2
ครึ่งชั่วโมงต่อมา
ที่คลับหวงถิง
นี่คือคลับที่มีชื่อเสียงที่สุดในเจียงเฉิง
ที่นี่เป็นหนึ่งในสถานที่พักผ่อนและสถานความบันเทิงยอดนิยมสำหรับนักธุรกิจที่รวยและมีอำนาจ
ที่ชั้นหนึ่ง ดนตรีอันน่าตื่นเต้นนั้นดังจนแสบแก้วหูไปหมด
บนฟลอร์เต้นรำ ผู้คนนั้นเหงื่อไหลไคลย้อยท่ามกลางไฟแสงสี
ซูเวยที่สวมรองเท้าส้นสูงนั้นเดินขึ้นไปชั้นสองและตบผู้หญิงที่กำลังนั่งดื่มเหล้าพลางดูอะไรสนุก ๆ อยู่บนที่นั่ง
“หนวนหน่วน”
เย่หนวนหน่วนเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของเธอ เธอนั้นใบหน้ากลมเหมือนซาลาเปาแต่เธอดูน่ารักมาก
“จิ๊ คนสวย มาให้ฉันจุ๊บทีสิ”
เย่หนวนหน่วนกอดซูเวยและจุ๊บแก้มเธอ
ซูเวยรู้สึกตลกและผลักเธอออกไปด้วยความรังเกียจ ก่อนจะเทเหล้าให้ตัวเอง
“เวยเวย เธอว่าสามีของเธอโง่รึป่าว？ ปล่อยผู้หญิงที่ทั้งสวยและมีความสามารถไปแบบนี้ แล้วออกไปหาเอาข้างนอกหน่ะ？ ”
เย่หนวนหน่วนชนแก้วกับซูเวยด้วยสีหน้ารู้สึกเสียดาย
ซูเวยจิบเหล้าแล้วยิ้มอย่างสดใส “โง่จริง ๆ นั่นแหละ”
ในสายตาของฟู่เหยียนอันนั้น เธอคงน่าจะเป็นผู้หญิงบ้านนอกคนหนึ่ง
ใครจะไปรู้...
“เฮอะ เขาไม่ต้องการ ซูคนสวยของเราก็มีผู้ชายตามจีบเยอะแยะถมเถไป”
เย่หนวนหน่วนกอดคอของซูเวย “เวยเวย เธอหย่าแล้วแต่กลับไม่ได้สัมผัสผู้ชายเลย ถ้าพูดออกไปนี่คงโดนคนเยาะเย้ยเอาแน่ ๆ ฉันรู้จักผู้ชายดี ๆ เยอะแยะเลย เธอชอบผู้ชายแบบไหน？ วันนี้ฉันจะแนะนำให้เธอรู้จัก”
ซูเวย “...”
เพื่อนสนิทของเธอนั้นปรารถนาอยากให้เธอได้ผู้ชายมากขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย
“เลิกพูดจาไร้สาระได้แล้วน่า มาดื่มเหล้ากับฉันกัน หลังจากนี้ฉันจะโฟกัสไปที่เรื่องงานอย่างเดียวเท่านั้น”
“โอเค ผู้หญิงที่ให้ความสำคัญกับงานนั้นมีเสน่ห์ที่สุดแล้ว เวยเวย จากนี้ไปเรามาอยู่ด้วยกัน”
“ไม่ต้องเลย แฟนเธอถือมีดยาวไล่ตามฉันมาแล้ว”
“...”
ทั้งคู่ดื่มไปคุยไปและเมาโดยไม่รู้ตัว
เย่หนวนหน่วนลากซูเวยไปเต้นรำบนฟลอร์ ซูเวยรู้สึกแน่นเลยขอไปเข้าห้องน้ำก่อน
ที่ห้องน้ำบนชั้นสองนั้นมีป้ายติดว่ากำลังซ่อมอยู่ด้านนอก ดังนั้นซูเวยเลยขึ้นไปที่ชั้นสาม
ชั้นสามนั้นมีแต่ห้องส่วนตัว
พื้นไม้ปูด้วยพรม พอเหยียบแล้วก็รู้สึกนุ่มเป็นอย่างมาก
ซูเวยนั้นดื่มค่อนข้างเยอะ ขาเลยอ่อนแรงและเอียงตัวไปข้าง ๆ
จู่ ๆ ประตูห้องส่วนตัวที่อยู่ติดกันก็เปิดออก ซูเวยเลยล้มลงกับพื้น
ในห้องส่วนตัวนั้นมืดมาก
มีเพียงเสียงน้ำดังมาจากทางห้องนอนเท่านั้น
ซูเวยนั้นรู้สึกมึนหัว และค่อย ๆ ลุกขึ้นจากพื้นเตรียมจะออกไป
และตอนนั้น ประตูห้องนอนก็เปิดออก ผู้ชายคนนั้นกระชากเธอไปข้างหลังและดันเธอไปที่กำแพง
“เธอคือใคร？ กล้าดียังไงมาเล่นงานฉัน？”
ในน้ำเสียงที่รุนแรงของผู้ชายคนนั้นแฝงไปด้วยความปรารถนาที่พยายามระงับเอาไว้
อาการมึนหัวของซูเวยนั้นหายไปในชั่วพริบตา
ผู้ชายคนนี้... ฟู่เหยียนอันไม่ใช่รึไง！
“ฉันป่าว！”
“ถ้าไม่ใช่เธอ แล้วเธอเข้ามาได้ยังไงกัน？”
ในความมืด ผู้ชายคนนั้นหอบหายใจถี่ราวกับว่ากำลังพยายามข่มใจไว้
“ฉ...ฉันเข้าผิดห้องค่ะ คุณหลีกไป... อ๊ะ...”
ตาของซูเวยเบิกกว้างและรู้สึกถึงจูบอย่างกะทันหันของผู้ชายคนนั้น และต้องการผลักเขาออกไป
“ช่วยฉันแล้วฉันจะตอบแทนเธอ”
ซูเวย “...”
เธอเพิ่งจะเซ็นใบหย่าแต่กลับมาอยู่กับอดีตสามีซะอย่างนั้น！
หลังจากคืนที่บ้าคลั่ง ตอนที่ซูเวยตื่นขึ้นมานั้น เธอก็รู้สึกเจ็บไปทั้งตัว
สายลมสบาย ๆ พัดมาจากมุมหนึ่งของหน้าต่าง แสงและเงาที่ลอดผ่านเข้ามาเล็กน้อยนั้นทำให้ใบหน้าที่หล่อเหลาของผู้ชายที่กำลังหลับใหลดูนุ่มนวลและสงบสุขมาก
ซูเวยจ้องมองนิ่ง ๆ อยู่สองวินาที จากนั้นก็ลุกออกจากเตียงทั้งที่ไม่สบายตัว
เธอเพิ่งพูดเรื่องหย่าเมื่อวานนี้ และในคืนเดียวกันก็มานอนกับเขา
ผู้ชายที่เย็นชาและหยิ่งผยองคนนี้ต้องคิดว่าเธออยากจะใช้วิธีแบบนี้เพื่อรั้งเขาไว้แน่ ๆ
เธอไม่สนใจหรอก！
ซูเวยกัดฟัน รีบสวมเสื้อผ้าแล้วออกจากห้องไปอย่างเงียบ ๆ ทันที
หลังจากนั้นไม่นาน ประตูห้องส่วนตัวที่อยู่ฝั่งตรงข้ามก็เปิดออก
คุณอาจจะชอบ
