พรหมจรรย์แลกรัก
ตอน 3
“เก็บอาการหน่อย จ้องฉันตาจะถลนแล้วนะนั่น”
กุลสตรีได้สติ รีบกระพริบตาปริบๆ แล้วหันหลังให้เขาทันที หล่อนอยากเปลี่ยนใจ แต่หากทำแบบนั้น เขาจะหยันเอาได้ว่าหล่อนกลัวเขารู้ว่าหล่อนไม่บริสุทธิ์ ซึ่งหล่อนรับไม่ได้ที่เขาจะเข้าใจหล่อนผิดๆแบบนั้น
“ความจริง...เราน่าจะอาบน้ำพร้อมกันเสียแต่ทีแรก ต่างคนต่างอาบแบบนี้เสียเวลาชะมัด” เสียงเขาเอ่ยขึ้นใกล้ๆหูหล่อน
กุลสตรียืนตัวแข็งทื่อ หล่อนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นซ่านรินรดลงตรงต้นคอผะแผ่ว จากนั้นฝ่ามือแกร่งของเขาก็วางทาบลงบนไหล่ลาด บีบนวดเบาๆ ราวต้องการให้หล่อนผ่อนคลายความตึงเครียดลง
“ยืนนิ่งอยู่ทำไมล่ะ ได้เวลาพิสูจน์กันแล้ว อยากรุกหรืออยากรับ เดี๋ยวจัดให้” เขาถาม ...แต่หล่อนยังยืนนิ่งราวไม่รู้สึกรู้สา แต่ว่าในใจนั้นเต้นโครมครามไปหมด
ธันเดอร์ยกยิ้ม เมื่อเจ้าหล่อนไม่หือไม่อือ ซีอีโอหนุ่มหนุ่มจึงนาบริมฝีปากลงบนต้นคอระหง จูบหนักๆแล้วดูดกลืนผิวเนื้อเนียนนุ่ม ฝากประทับรอยคริสมาร์กเป็นปื้นแดง
กุลสตรีแทบทรงตัวไม่อยู่ หล่อนรู้สึกวูบโหวง สองขาซวนเซราวยืนอยู่ในเรือที่โคลงเคลงไปตามเกลียวคลื่น
“พี่ธีร์…” หล่อนเรียกเขาเสียงสั่น เพราะถูกพิษจูบแสนหวามเล่นงาน
ธันเดอร์สวมกอดหล่อนจากทางด้านหลัง สองมือของเขาขยับเข้ากอบกุมปทุมงามล้ำขยุ้มขยำราวกำลังปั้นแต่งประติมากรรมชิ้นเอก จมูกและปากซุกไซ้ดูดกลืนผิวเนียนละเอียดไล่ลงมาตามไหล่ลาด...และลากเรื่อยลงสู่แผ่นหลังนวลเนียน
“อา...” เสียงหวานหลุดครางผะแผ่วด้วยความวาบหวาม เกิดมาหล่อนก็เพิ่งถูกกอดจูบก็วันนี้ ...พิษจูบที่ว่าเร่าร้อนติดตรึงใจจนทำให้หญิงชายต่างหลงใหลมัวเมามันเป็นอย่างไรหล่อนก็เพิ่งรับรู้
“พี่ธีร์... อืม...” เสียงหล่อนขาดหายเมื่อเขารั้งดวงหน้าหล่อนให้หันไปหาแล้วประกบจูบ
...จูบของเขาดูดดื่มก่อนค่อยๆทวีความดุดันขึ้นตามลำดับ
...เขาจูบหล่อนราวหิวกระหาย
...จูบเนิ่นนานเสียจนหล่อนแทบขาดใจ
พลัน! เขาก็หมุนร่างหล่อนให้หันเข้าหาทั้งร่าง!
ตอนนั้นเอง! ที่ธันเดอร์ดึงทึ้งผ้าเช็ดตัวซึ่งพันห่อเรือนร่างหล่อน เพียงกระตุกเบาๆ พันธนาการเพียงชิ้นเดียวบนเรือนร่างก็ปลิวหวือไปไม่รู้ทิศ กุลสตรีเบียดกายเข้าแนบชิดเรือนร่างหนั่นแน่นอย่างต้องการปิดซ่อนทรวดทรงเย้ายวนตาด้วยความเขินอาย
“ฮื่อ...หวาน” เสียงเขากระซิบชิดริมฝีปาก
...สิ้นเสียง
...ปากและลิ้นก็ลากเรื่อยลงมาตามลำคอระหงมุ่งตรงสู่เนินนุ่มนิ่มอวบอิ่ม
...เพียงริมฝีปากร้อนเร่าของเขาจูบนาบลงไปแล้วตามด้วยเรียวลิ้นตวัดไล้ กุลสตรีก็สั่นสะท้านไปทั้งกายและใจ
“พี่ธีร์...” หล่อนสะดุ้งเมื่อดอกบัวตูมเต่งของหล่อนสัมผัสกับความอ่อนนุ่มและร้อนชื้น วินาทีนั้น...แขนขาหล่อนอ่อนเปลี้ยไปหมด รสจูบแสนหวามทำเอาหล่อนระทดระทวยปล่อยให้เขาบดจูบ ...ดูดกลืนตามแต่ใจ
มือ จมูก ปาก และลิ้นของเขา ระดมพลังจู่โจมจนหล่อนเสียวซ่านหวามลึกในอก ดวงหน้างามแหงนเงยยามเจ้าหล่อนปลดปล่อยกายและใจไปตามอารมณ์ใคร่และปรารถนา
เปลือกตาบางปิดปรือด้วยหนักอึ้งจนแทบไม่อยากลืมขึ้น แต่ภาพที่เห็นเลือนรางผ่านม่านตาพร่ามัวและแพรขนตาขวางกั้นทำเอาหล่อนต้องเปิดเปลือกตาด้วยความตื่นตะลึง!
...บนฝ้าเพดานนั้น
...หล่อนเห็นภาพสะท้อนของหล่อนและเขาในกระจกเงาบานใหญ่
กุลสตรีหน้าม้าน ...ความร้อนแผ่ซ่านไปทั่วเรือนร่าง เพราะภาพหล่อนอิงแอบให้เขากอดจูบโลมลูบเด่นชัดเต็มสองตา
“พี่ธีร์ขา อะ...อา” หล่อนห่อไหล่ครางกระเส่า มือน้อยปัดป่ายสะเปะสะปะ เดี๋ยวเกาะกอดเขาแนบแน่น เดี๋ยวโลมลูบไปทั่วเรือนกายกำยำ
“โอ…พี่ธีร์”
“ซาบซ่านดีใช่ไหม” ธันเดอร์พึมพำเสียงแหบสั่น เขาถามแล้วก็ตรงเข้าบดจูบดูดกลืนริมฝีปากอิ่มซึ่งแย้มเผยอราวหิวกระหาย
ปลายนิ้วแกร่งแทรกผ่านกลุ่มไหมนุ่มลื่นเข้าไปปัดป่ายบดขยี้ปลายยอดอ่อนช้อยกลางกายหล่อน
“พี่ธีร์ขา...” กุลสตรีเกร็งไปทั้งร่างยามปลายนิ้วร้ายของเขากดขยี้จุดนั้นระรัว หญิงสาวบอกไม่ถูกว่ามันเป็นความรู้สึกอย่างไร มันทั้งเสียวซ่านและทรมานปนเปกันไปหมด หล่อนเหมือนร่างจะหลอมละลายกลายเป็นขี้ผึ้งถูกไฟรนไหลล่วงหล่นไปกองอยู่กับพื้น ร่างหล่อนตอนนี้คล้ายร่างไร้กระดูกอย่างไรอย่างนั้น
“พี่ธีร์ ...อ๊ายยยย” หล่อนหวีดหวานและเกร็งสะท้าน ความรู้สึกบางอย่างพลุ่งพล่านอัดแน่น ดวงหน้างามซึ่งแหงนเงยเปลี่ยนมาเป็นซุกซบ เรียวฟันสวยขบกัดเข้าที่ไหล่แกร่ง สองขาเรียวพันเกี่ยวกระหวัดรัดท่อนขาแข็งแรง สองแขนกอดรัดเรือนกายหนั่นแน่น สองมือจิกเกร็งเข้ากับแผ่นหลังกว้างตามแรงอารมณ์
“บ้าฉิบ! จิกกัดฉันจนเลือดซิบแล้วไหมนั่น” เขาสบถเบาๆหลังหล่อนผ่อนปรนอาการเกร็งสะท้าน
กุลสตรีหอบหายใจแฮ่ก! มือ ปาก และขาของหล่อนคลายออกจากร่างกายเขาด้วยความตกใจ
“พี่ธีร์! กุลขอโทษค่ะ” หล่อนหน้าซีดเมื่อเห็นรอยฟันบนไหล่หนา ยังไม่ทันหายตกใจ หล่อนก็ต้องผวาเมื่อเขากระชากหล่อนเข้าหา บดจูบเร่าร้อนดุดันจนปากหล่อนร้าวระบม
“โอ๊ย! กุลเจ็บนะ” หล่อนร้องแล้วสะบัดตัวออกเมื่อเขากัดหนักๆเข้าที่ทรวงนุ่มหยุ่น แต่แทนที่ธันเดอร์จะเอ่ยคำขอโทษ เขากลับเหยียดยิ้มเย้ยหยันแล้วมองหล่อนด้วยแววตาสาแก่ใจ
“หายกันไง เธอกัด ...ฉันกัดตอบ”
“ซาดิสม์” หล่อนว่า ...ดวงตาหล่อนฉายแววหวาดยามมองสบตาเขา
ธันเดอร์หัวเราะเบาๆอย่างไม่ยี่หระ หัวเราะแล้วก็คว้าหล่อนไปกอดแล้วจูบหนักๆ อีกครั้ง
“ซาดิสม์ แต่ถึงใจเธอใช่ไหมล่ะ” เขายิ้มยั่วหลังคลายจูบหล่อน
กุลสตรีหน้าแดงซ่าน ถลึงตาเข้าใส่
“บ้า! กุลไม่ได้โรคจิตนะที่จะชอบอะไรรุนแรง”
“แต่เธอโรคจิตที่คิดเอาพรหมจรรย์เข้าแลกความรัก”
“พี่ธีร์”
“เสียใจนะกุลสตรี ฉันไม่มีวันเชื่อหรอกว่าเธอยังเวอร์จิ้น”
กุลสตรีหน้าซีด สายตาเขาบ่งบอกความมั่นใจเต็มเปี่ยม หล่อนเสียใจที่เขาดูหมิ่น เหยียดหยันว่าหล่อนเป็นผู้หญิงใจง่าย จะสลัดผ้าขึ้นเตียงกับใครก็ได้ และนั่นก็เป็นแรงผลักดันให้หล่อนอยากเอาชนะเขา!
“ถ้าเธอทำตัวให้สมกับชื่อเสียหน่อย ฉันก็พอจะทำใจเชื่อได้บ้าง แต่นี่...ยอมพลีกายพิสูจน์รัก ผู้หญิงดีๆที่ไหนเขาทำกัน”
กุลสตรีเม้มปาก ดวงตาคู่สวยวูบไหว หล่อนใจกล้ารับคำท้าของเขานั่นเพราะเขายั่วเย้าให้หล่อนอยากเอาชนะ หล่อนผิดหรือที่อยากพิสูจน์ให้คนที่หล่อนรักได้รู้ว่า นอกจากเขาแล้วไม่เคยมีผู้ชายคนไหนได้แตะต้องเชยชม
“กุลสตรี...หึๆ” เขาเรียกหล่อนแล้วหัวเราะเบาๆ น้ำเสียงนั้นช่างเย้ยหยันเสียจนหล่อนจุกในอก รอยยิ้มยกมุมปากและสายตาเชือดเฉือนนั่นอีก เขากำลังทำให้หล่อนรู้สึกต่ำต้อยด้อยค่าเป็นผู้หญิงใจง่ายไร้ราคา
“ผู้หญิงอย่างเธอมันแรดร่าน ตัณหาจัด แค่แตะนิดแตะหน่อยก็อู้ว ...โอ๊ว อย่างเช่นเมื่อกี้นี้เธอร้องเสียงดังเป็นบ้า ...แบบนั้นเหรอที่เธอบอกว่า หนูไม่เค้ย! ไม่เคย” เขาดัดเสียงเลียนแบบผู้หญิงได้อย่างดัดจริตนัก กุลสตรีอยากฟาดฝ่ามือลงบนแก้มสากเหลือใจ แต่หล่อนก็ยังพอระงับความกรุ่นโกรธที่พลุ่งพล่านอัดแน่น ไม่กระทำอะไรดังใจที่ร้อนรน
“ถ้าพี่ธีร์มั่นใจว่ากุลแรดร่าน ตัณหาจัดเสียขนาดนั้น ...จะมัวช้าอยู่ทำไมล่ะคะ เรามาหาความสุขกันไม่ดีกว่าเหรอคะ ไหนๆ พี่ธีร์ก็เสียเงินค่าม่านรูดนี่ไปแล้ว พี่คงไม่ได้จ่ายเพื่อมายืนด่าว่ากุลแบบนี้หรอกนะคะ”
“กุลสตรี”
“เชิญสิคะ กุลพร้อมแล้ว” หล่อนว่าแล้วจ้องตาเขานิ่ง
ธันเดอร์ขบกรามแน่น ดวงตาของเขาไร้ความรู้สึกยามสบประสานสายตาหล่อน
กุลสตรีสะท้อนในอก แม้จะหวาดหวั่นแต่หล่อนก็ไม่ลังเล หล่อนจะเปลี่ยนสายตาเหยียดหยันให้หันมารักใคร่หล่อนให้จงได้
“หรือพี่ธีร์จะเปลี่ยนใจคะ” หล่อนเลิกคิ้วถามเมื่อเห็นเขายืนมองหล่อนนิ่ง
ธันเดอร์หนวดกระตุก หัวคิ้วขมวดเข้าหากัน เรียวฟันสวยขบกัดกันแน่น แต่เพียงอึดใจเจ้าตัวก็ยิ้มหยัน หล่อนอาจหาญเกินไปแล้ว ช่างไม่รู้ตัวเสียเลยว่า...ศักดิ์ศรีของลูกผู้ชาย ฆ่าได้แต่หยามไม่ได้!
“ขึ้นเตียงสิ จะรออะไรล่ะ” เขาบอกแล้วใช้หางตาชี้ไปยังเตียงกว้างที่ปูด้วยผ้าปูสีแดงสด
กุลสตรีชำเลืองมองแล้วกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ หล่อนยังจินตนาการไม่ออกว่าเขาจะเริ่มต้นกับหล่อนแบบไหน อย่างที่กอดจูบเล้าโลมหล่อนเมื่อสักครู่ หรือจะจู่โจมฟาดฟันเอาแต่ใจ
ธันเดอร์กระตุกผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ที่พันห่อกายให้คลายปมแล้วปล่อยให้ล่วงหล่นไปกองอยู่กับพื้น กุลสตรีที่อยู่ในสภาพเปลือยเปล่าอยู่แล้วฝืนทำใจกล้าจ้องมองความเป็นชายของเขาซึ่งผงาดกล้าโชว์ความองอาจท้าสายตาหล่อน
คุณอาจจะชอบ
