7Leaders สลับมัดใจคู่รักเจ้าแผนการ เล่มที่ 2 ของซีรี่ย์
ตอน 3
คอนโดฮาน
ฟุบ!
ผมโยนกระเป๋าลงบนโซฟาก่อนจะทิ้งตัวนั่งอย่างหงุดหงิด สาเหตุก็มาจากยัยผู้หญิงที่ชื่อเนริ หลังจากผมยืนฟังยัยนั่นเพ้อเจ้อหน้าค่ายมวยเสร็จก็รีบขับรถออกมาเลย ส่วนยัยเนริยืนโบกมือบ๊ายบายผมหน้าตาระรื่น ทำไมต้องมาเจอผู้หญิงโรคจิตแบบยัยนั่นด้วยวะ!!
ตึ๊งๆ !
เสียงข้อความดัง ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูด้วยอารมณ์เซ็งๆ อย่าได้มีเรื่องให้หงุดหงิดเพิ่มอีกนะ ขอร้องล่ะ!!
[คืนนี้เจอกันนะคะ คุณว่าที่แฟน]
[จากเนริสุดสวย]
เชี่ยไรวะเนี่ย!!! ยัยนั่นได้ไลน์ผมมาจากไหนวะ?!!! ไอ้มอสเหรอ? ไม่น่าใช่ ไอ้มอสกลัวผมระเบิดลงมันจะตาย คนอื่นๆ ก็ไม่น่าใช่ พวกมันไม่ชอบฟังผมบ่น มีก็แต่...ไอ้กัส!!
7ไนต์คลับ
ปึง!
“มึงให้ไลน์กูกับเด็กนั่นใช่ไหม?!!” ผมเอากำปั้นทุบเคาน์เตอร์บาร์เอาเรื่องไอ้กัส มันทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้กวนประสาท มัน! ใช่มันจริงๆ ด้วย!!
“กูเปล๊า!!” ไอ้กัสตั้งใจทำเสียงสูง ผมเอื้อมมือกำคอเสื้อมันแน่น
“ให้ไปทำเชี่ยไร?!! มึงออกมาเลย สักยกกะกู เร็ว!!” ผมชี้หน้าไอ้กัสพร้อมบวก
“เลิกเล่นเป็นเด็กๆ น๊า เป็นถึงพี่ใหญ่ทั้งคู่ อย่าทำตัวอย่างไม่ดีให้น้องๆ เห็นสิคร๊าบ” ไอ้โนอาพูดขณะเช็ดแก้วไวน์ ผมปล่อยคอเสื้อไอ้กัสอย่างหัวเสีย ไม่ได้ฟังคำพูดไอ้โนอาหรอกแต่ขี้เกียจดวลกับไอ้กัส มันล้มยาก
“น้องเค้าน่ารักกูเลยจะให้ไลน์กูไง แต่เค้าดันขอไลน์มึง กูเสียใจมากเลยนะเว้ย งือๆ” ไอ้กัสทำหน้าร้องไห้โคตรตอแหล ผมล่ะอยากต่อยหน้ามันซะจริง
“น่ารักกับผีดิ!! ตื๊อฉิบหายน่ารำคาญจะตายห่า!!” ผมพูดขณะนั่งเก้าอี้หน้าบาร์
“5555 เห็นทีคราวนี้พี่ฮานจะได้เจอของจริงแล้วว่ะ” ไอ้กัสหัวเราะสนุก
“นี่เรากำลังจะมีซ้อใหญ่แล้วใช่ไหม? พี่ธีระก็มีพี่แอร์เป็นซ้อรองแล้ว มีผู้หญิงมาเพิ่มในครอบครัวจะได้สนุกเวลาปาร์ตี้ด้วยไง เผลอๆ อาจจะมีเด็กน้อยน่ารักวิ่งซนทั่วตึกก็ได้เนี่ย ใช่ไหมพี่ฮาน?” ไอ้โนอาพูดหน้าตาเฉยตั้งใจกวนประสาทผม
“เงียบไปเลยพวกมึง!! ตื๊อให้ตายกูก็ไม่เอาหรอก!!” ผมพูดด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด
“จริงเหรอคะ?” เสียงผู้หญิงกระซิบข้างหูผม แถมกอดคอผมอย่างถือวิสาสะ
“นี่เธอ!!” ผมหันไปมองพลางปัดแขนยัยเนริออก รีบลุกจากเก้าอี้ถอยมายืนห่างๆ
“งั้นฉันจะตื๊อให้ตายแล้วตายอีก จนกว่าจะได้เป็นแฟนพี่เลยแหละ” ยัยเนริพูดพร้อมกับนั่งแทนที่ผม ผมอึ้งมองผู้หญิงตรงหน้า ที่กล้าพูดออกมาหน้าตาเฉย
ไม่รู้จักอาย
“รับอะไรดีครับ?” ไอ้กัสทำหน้ายิ้มกรุ้มกริ่มใส่ยัยเนริสลับมองหน้าผม
“อืออ~ อยากไปนั่งกับพี่ฮานในห้องวีไอพีค่ะ ไปได้ไหม?” ยัยเนริถามไอ้กัสท่าทางตื่นเต้น ผมยืนตะลึงพูดไม่ออกเลย ผู้หญิงคนนี้แม่งสุดจริง!!
“ได้สิครับ” ไอ้กัสตอบตกลงโดยไม่ถามผมสักคำ
“ไม่ได้!! เธอเป็นลูกค้าขึ้นไปไม่ได้!!” ผมพูดเสียงดังทำหน้าดุใส่ยัยเนริ
“อ่อแบบนี้นี่เอง แล้วตอนนี้มีใครอยู่ในห้องไหมคะ?” ยัยเนริพยักหน้าเข้าใจ ผมขมวดคิ้วสงสัยในความว่าง่าย
“ไม่มีนะครับ น้องเนริถามทำไมเหรอครับ?” ไอ้กัสทำหน้าสงสัยไม่ต่างกัน
“เธอคิดจะทำไร?” ผมถามอย่างไม่ไว้ใจ ยัยเนริลุกจากเก้าอี้และหันมายิ้มให้ผมเบาๆ
“เปล่าค่ะ ฉันแค่...อยากเช็กให้แน่ใจ แล้วเจอกันนะคะ” พูดจบยัยนั่นก็เดินหนีพวกผมไปทางบันได ผมมองหน้าไอ้กัสไอ้โนอางงๆ อะไรวะ?
“อย่าบอกนะว่า... โธ่เว้ย!! ยัยเด็กนี่อยากตายนักใช่ไหม?!!” ผมรีบเดินตามหลังจากที่คิดออก เจ้าเล่ห์ชะมัด!!
ปัง!
ผมเดินตรงไปที่ห้องวีไอพี เปิดประตูแรงจนกระแทกเข้ากับผนังเสียงดัง ยัยเนรินั่งไขว่ห้างบนโซฟาตัวโปรดของผมอย่างสบายใจ หยิบแก้วเหล้ากำลังจะ
ชงเหล้าเองอีกต่างหาก ผมถอนหายใจหงุดหงิด ทุกอย่างที่ยัยนี่ทำมันดูน่ารำคาญ ขัดหูขัดตาไปหมด!!
“ออกไป!!” ผมออกคำสั่งเสียงดัง เดินเข้าไปจับแขนเล็กบีบแรงและดึงให้ลุกจากโซฟา
“ไม่เอา!! อยากอยู่ด้วยหนิ สัญญาว่าจะนั่งเฉยๆ นะๆ” ยัยนี่ทำหน้าอ้อนใส่ผม ทำเอาขนลุกรู้สึกสยองไปหมด
“อย่ามาทำหน้าตาสยองขวัญใส่ฉัน!! ออกไป!! อยู่เฉยๆ ก็ไม่ให้อยู่!!”
ผมพูดพร้อมกับลากยัยเนริออกจากห้อง แต่ยัยนี่ไม่ยอมง่ายๆ สะบัดมือผมหลุดและวิ่งหนีเข้าไปในห้องดำ!!
ผมถอนหายใจแรงส่ายหัวอย่างเบื่อหน่าย แต่เห็นก็ดีเหมือนกันจะได้กลัวแล้วรีบๆ หนีไป ผมเดินตามยัยเนริเข้าห้องดำอย่างเฉยชา ผู้หญิงใสๆ คงรับไม่ได้ถ้าได้เห็นของในห้องนี้
แต่ไม่เว้ย!! ยัยนี่เดินสำรวจในห้อง แถมหยิบของขึ้นมาดูด้วยท่าทางสนใจ และตอนนี้ก็กำลังถือโซ่ มีการยกขึ้นโชว์ผมด้วยใบหน้าตื่นเต้นอยากรู้อยากเห็น!!
“วางลง!! แล้วรีบออกไปเดี๋ยวนี้!!” ผมชี้โซ่ในมือยัยเนริ
“พี่ชอบใช้อันนี้ป่ะ? หรืออันนี้?” ยัยเนริหยิบเซ็กซ์ทอยทีละอันบนโต๊ะพร้อมกับหันมาถามผม
“เธอไม่คิดจะกลัวฉันหน่อยเหรอห๊ะ? เป็นผู้หญิงหัดระวังตัวไว้บ้างสิ” ผมพูดพลางเดินเข้าไปใกล้ยัยเนริ ไม่คิดจะทำไรหรอก ยัยนี่ไม่ใช่สเปค ผมไม่ชอบเด็ก แต่ถ้าเด็กดื้อแบบยัยนี่ก็ต้องขู่กันสักหน่อย เรียกว่าคุกคามน่าจะถูกกว่า
“บอกแล้วไงว่าฉันชอบพี่ ไม่กลัวหรอก ฉันยอมพี่ได้ทุกอย่าง จริงๆ นะ” ยัยเนริพูดเสียงหวานทำหน้าอ่อย ไม่หนีแถมเขยิบเข้ามาใกล้ผมยิ่งกว่าเดิม ยัยเนริคล้องคอผมพร้อมกับยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ผมเอามือบีบแก้มนุ่มจนใบหน้าเล็กยู่ยี่ไปหมด
“ไม่ได้ผล เธอไม่มีผลอะไรกับฉัน ฉันไม่ชอบผู้หญิงไร้เดียงสาลุคคุณหนูไฮโซแบบเธอ เลิกเล่นแล้วกลับบ้านไปนอนไป แม่นมคงตามหาทั่วบ้านแล้วมั้ง” ผมพูดประชดเจ็บแสบเพื่อไล่ยัยเนริ
“ไม่ได้ผล คำพูดพี่ไม่มีผลต่อฉัน ฉันชอบพี่และไม่ได้ไร้เดียงสา ไม่ใช่คุณหนูไฮโซและไม่มีแม่นม ฉันไม่กลับ!! ก็อยากอยู่ด้วยอะ ยังไงก็ไม่กลับ ถ้าอยากให้กลับก็ไปส่งสิ” ยัยเนริเถียงหน้าตาเฉย ผมได้แต่กัดฟันอดทนกับผู้หญิงจอมตื๊อตรงหน้า ให้ตายเถอะ รำคาญฉิบหายแล้วเนี่ย!!
“ยอมฉันทุกอย่างจริงเหรอ?” ผมถามหน้านิ่ง ยัยเนริทำหน้าแปลกใจก่อนจะยิ้มมุมปากเจ้าเล่ห์
“จริงสิ ยอมทุกอย่างเลยค่ะ” ยัยเนริพูดพลางเอามือข้างหนึ่งเลื่อนลงมาลูบไล้หน้าอกผม
“งั้นไปกับฉัน” ผมจับข้อมือเล็กลากออกจากห้องดำทันที
“ไปไหนคะ? ไปคอนโดพี่เหรอ? ห้องนี้ก็ได้นะ ฉันอยากลองอะ” ยัยเนริพูดเพ้อเจ้อคนเดียวขณะที่โดนผมลากออกจากห้องวีไอพี...ได้สักที!
“เอารถมาไหม?” ผมถาม
“เอามาสิ ทำไมเหรอ? หรือว่า...พี่ชอบทำในรถเหรอ?” ยัยเนริตอบน้ำเสียงตื่นเต้น เอียงคอมองหน้าผมทำตาเป็นประกาย
“ใช่! ฉันชอบมาก!” ผมกัดฟันตอบ
“ไม่เอาดีกว่า!” อยู่ดีๆ ยัยเนริก็สะบัดข้อมือหลุดจากผม อะไรอีกวะเนี่ย!!
“ไหนเธอบอกยอมทุกอย่าง? เปลี่ยนใจแล้วเหรอ?” ผมถามหน้านิ่งเก็บอาการหงุดหงิด
“เปล่า แต่ที่บอกยอมคือบางเรื่อง ไม่ใช่ทุกเรื่อง ฉันยังไม่อยากกลับ! แบร่!!” ยัยเนริพูดจบแลบลิ้นใส่ผม ก่อนจะวิ่งกลับไปที่ห้องวีไอพีเหมือนเดิม ผมทำได้แต่ยืนอึ้งมองตามหลัง รู้ทันไปซะทุกเรื่องนะยัยบ้านี่!!
ผมเดินตามเข้าห้องวีไอพีอย่างเบื่อหน่าย ยัยเนรินั่งโซฟาผมเหมือนเดิม เทเหล้าดื่มเองอย่างชิว ผมเดินเข้าไปนั่งโซฟาพลางมองหน้ายัยเนริเรียบนิ่ง
“เธอชอบฉันเพราะอะไร?” ผมเปิดประเด็นเริ่มสอบสวนยัยเนริ อยากรู้เหตุผล จะได้เกลี้ยกล่อมให้ยัยนี่เลิกชอบ ต้องทำให้ได้!!
“อุ้ย! ถามตรงๆ แบบนี้ฉันเขินนะ” ปลอม! กวนประสาท!!
“เธอพนันไว้กับเพื่อนเหรอ? หรืออยากโชว์ว่าจีบเจ้าของคลับที่ตัวเองเต้นรูดเสาจนดังข้ามคืนได้?” ผมถามหน้าตาเฉยพลางยกแก้วเหล้าดื่ม
“อืออ~ ไม่ใช่ทั้งสอง ชอบคือชอบไง เพราะอะไรฉันไม่รู้หรอก คิดเอาเองสิ ได้ข่าวว่าพี่เก่ง” ยัยเนริทำหน้ากวนประสาท
“ถ้าให้ฉันคิด ฉันก็คิดแบบคำถามเมื่อกี้ไง” ผมไม่ยอมเหมือนกัน!!
“เชิญค่ะ เหล้าขมจัง อยากดื่มแบบหวานๆ น่ะ ขอดื่มได้ป่ะ?” ยัยเนริเปลี่ยนเรื่อง พูดพลางทำหน้าเจ้าเล่ห์ ผมขมวดคิ้วสงสัย อันนี้ตามไม่ทันจริงๆ แต่ถ้าเป็นยัยนี่พูดยังไงก็ไม่น่าไว้ใจ
“ไปสั่งค็อกเทลหน้าบาร์นู้นไป ห้องนี้มีแต่เหล้าขม ลงไปแล้วไม่ต้องขึ้นมาอีกนะ” ผมตอบสาระ
“ฉันหมายถึงหวานแบบนี้ต่างหาก” ยัยเนริยิ้มเจ้าเล่ห์ ก่อนจะลุกจากโซฟาเดินเข้ามานั่งตักผม!! พร้อมกับกอดคอผมไว้แน่น ผมตาโตตะลึงมองการกระทำของคนตรงหน้า ตอนนี้เริ่มเข้าใจแล้วว่ามันคือการอ่อย ยัยนี่หมายถึง...
“เธอหยุด...อุ๊บ!” ผมสั่งห้ามไม่ทันจบ โดนเข้าอีกจนได้! ยัยบ้านี่จูบผมอีกแล้ว!!
คุณอาจจะชอบ
